Iris kreeg burn-out en depressie. Ze stopt met de perfectie rondom Instagram.

Amsterdam. De stad waar alles mogelijk is, waar dromen waar worden gemaakt, maar ook de stad van de verleidingen en hoge sociale druk. Is alles echt zo als het lijkt? Of leven de mensen in de grote stad soms voort op uiterlijke schijn? In deze interview reeks interview ik meiden en jongens uit de hoofdstad. Allemaal met hun eigen verhaal maar ook allemaal even succesvol, een tikkeltje onzeker en enorm kwetsbaar in deze grote perfecte wereld. 

Het is alweer bijna 10 jaar geleden dat de eerste blogs het daglicht zagen. Ook ik richtte mijn fashionblog 9 jaar geleden op. ‘Bloggen, wat is dat?’ was een vraag die ik toentertijd meermaals per week te horen kreeg. Een blog is simpelweg een platform om, zonder al te veel gedoe, inspiratie zoals teksten en foto’s op te delen. Maar in de loop der jaren veranderde dat ‘zonder al te veel gedoe’ en kwam er steeds meer druk te staan op het creëren van content. Bloggen werd achterhaald en Instagram werd het social medium waar je volgers op zou moeten vergaren. Wilde je volgers en likes dan moesten de simpele, vaak ook wazige foto’s plaats maken voor perfect gestijlde foto’s. 

Iris - Instagram depressi en burn - out. Foto genomen tijdens Milaan Fashionweek 2016

Ik geef toe dat ik hier ook aan mee heb gedaan. Maar al gauw kon ik, voor al deze perfectie, de moed niet meer opbrengen. Het voelde niet goed, het was nep en ik kon mij er niet toe zetten om dit te doen, puur, omdat het dan zakelijk technisch gezien beter zou zijn en mij meer geld zou kunnen opleveren. Ik besloot het artikel ‘Dit is de naakte waarheid achter de Instagrambubbel’ te schrijven en nam het besluit om mijzelf meer te richten op het creëren van een verhalen platform. Langzamerhand voelde ikzelf de druk van mijn schouders glijden en begon ik weer meer te genieten van de kleine dingen, tijdens bijvoorbeeld het reizen. Ik schreef hierover in het artikel: ‘Een jaar lang ging ik opzoek naar het ervaren van geluk.’

Inmiddels zijn we drie jaar verder en valt het mij op dat steeds meer meiden hetzelfde rondom die Instagram bubbel ervaren . Zo interviewde ik een paar weken Xarisha, die door haar onrealistische bestaan op Instagram een leven vol onzekerheid creëerde en spot ik een maand later een bericht bij Iris dat ze aan het herstellen is van een depressie. Iris, met 195.000 Instagram volgers is zij geen onbekende in de Nederlanders Instagram wereld. In februari 2016 reisde ik met haar naar Milan voor Milaan fashionweek en daarna verloren we elkaar eigenlijk uit het oog.

Ik besluit te reageren op haar Instagram stories die gaan over haar depressie. Al gauw komen we in contact. Als ik haar vraag voor een interview, twijfelt ze even, maar nog geen twee dagen later stuurt ze mij een berichte dat ze toch meer wilt vertellen over de wereld achter Instagram. Ze hoopt daarmee meer bewustzijn en vooral begrip voor het hebben van een depressie, te creëren. 

‘Hey Iris, leuk je na al die tijd weer te spreken. Voor de mensen die je niet kennen. Kun je kort uitleggen wat je doet en hoe dit allemaal is begonnen?’ 

‘Ik ben dus zoals je het noemt influencer. Een jaar of acht geleden creëerde ik een Instagramaccount. In de eerste instantie om alleen privé foto’s op te delen, maar al gauw werd ik actiever met het plaatsen van zogeheten outfitfoto’s. Ik werkte toen nog als vormgever bij een uitgeverij voor bladen. Mijn Instagram looks werden gerepost op OOTD magazine en andere accounts en hierdoor groeide mijn Instagram account heel snel. Ik ging in een jaar tijd van 10.000 naar 100.000 volgers. Ik leerde hierdoor veel andere influencers kennen en kreeg samenwerkingen met merken die ik tof vond. 

In 2017, toen werkte ik inmiddels bij Kitsch Kitchen, ging het steeds beter met mijn Instagram en blog. Toen ik geen vast contract kreeg bij  Kitsch Kitchen besloot ik daarom fulltime content te gaan maken. Opeens was ik fulltime influencer. Dit was oorspronkelijk nooit mijn plan, maar nu het lukte om dus rond te kunnen komen van mijn blog en Instagram vond ik dit uiteraard heel leuk. De lifestyle rondom influencers, denk hierbij aan veel reizen, slapen in luxe hotels, gave samenwerkingen met mooie kledingmerken, eten in dure restaurants, en ga zo maar door, vond ik altijd interessant en ik was daar natuurlijk ook nieuwsgierig naar.  Want eerlijk, toen ik begon met mijn blog en Instagram had ik geen cent te makken. Ik was student, kocht veel vintage. De luxe van het influencerleventje lonkte, dus hey waarom niet fulltime content gaan creëren?’

‘De wereld lag aan je voeten. Je werd uitgenodigd voor internationale fashionweeks, werkte samen met dure merken, waar ging het uiteindelijk mis?’ 

‘Vrij snel erna ging het al mis, denk ik. Het is en blijft een beetje dubbel, omdat het zakelijk toentertijd heel erg goed ging. Ik begreep hoe het algoritme op Instagram werkte en zag dus hoe ik snel likes en bereik kon genereren. Bijna al mijn content op Instagram ging viral. Vooral perfecte plaatjes bij bezienswaardigheden in bepaalde steden en of landen en of die perfecte lunch foto’s met mooie uitzichten, ja die waren altijd succesvol. Ik ging dus ook puur voor de foto’s naar bepaalde plekken. Klinkt misschien gek, maar in the end is en blijft het ook gewoon werk. De luxe en vooral dure lifestyle liet mijn Instagram account meer groeien en daardoor betaalden klanten flinke bedragen voor een samenwerking.


De lifestyle is in het begin nieuw, interessant en dus leuk, maar op een gegeven moment bevredigd het niet meer. Je gaat letterlijk van fotospot naar fotospot en je kan helemaal niet meer genieten van het moment. Een jaar geleden dacht ik opeens: Iris, dit gaat niet goed. Ik was constant gestresst en mijn vriend vond mij niet meer leuk zoals ik was. Ik wilde steeds betere foto’s maken en was enorm perfectionistisch geworden. Iedere foto moest ook zo worden zoals ik dat bedacht had in mijn hoofd. Ik was nooit meer tevreden over het resultaat. Uiteindelijk werd het alleen maar erger en kreeg ik zelfs paniekaanvallen.’

‘Oh, jemig dat klinkt enorm heftig hoe uitte zo’n paniekaanval?’

‘Ik werd benauwd en kreeg pijn op mijn borst. Ik kon op dat moment ook niet meer helder nadenken. Het was heftig. Ik moest hier natuurlijk hulp voor zoeken.

Lees ook: Isabelle had meerdere paniekaanvallen per dag en werd depressief.

Ik probeerde in eerste instantie alternatieve therapie, maar dat werkte niet. Ik besloot naar de huisarts te gaan en er over te praten. Vanuit de huisarts werd ik doorgestuurd naar een therapeut. Een keer per week praatte ik met deze man, maar ik voelde niet echt een klik. Hierdoor ging het alleen maar slechter en belande ik in een burn-out.’

‘Offline een burn-out hebben en online een luxe lifestyle creëren, dat lijkt mij lastig? Hoe ging je hier mee om?’

‘Ik besloot tijdelijk te stoppen met Instagram. Een maand lang was ik offline, want ik moest aan mijzelf werken. In die tijd vond ik een nieuwe therapeut. Ze was van mijn leeftijd, had zowel een burn-out als een depressie gehad en zij begreep mij. Ik bezocht haar twee keer in de week en ik maakte kleine stapjes. 

Na een maand besloot ik weer op Instagram te gaan. Al plaatste ik toen alleen maar oude foto’s. Ik wilde namelijk niet meer zelf op de foto, omdat ik mijzelf nog niet goed genoeg voelde. Mijn zelfvertrouwen had door de burn-out een goede deuk opgelopen. Daarnaast wilde ik ook de druk van steeds weer een foto maken, even niet meer voelen. Omdat ik een maand offline was geweest kregen mijn foto’s opeens gemiddeld zo’n 7000 likes minder. Mijn bereik was zwaar gedaald. Dat was natuurlijk wel even zuur!’

‘Ik denk dat veel Instagrammers, over dat algoritme mee kunnen praten, hoe ging het toen voor jou verder?’ 

‘Na 3 maanden kreeg ik een depressie. Een burn-out in combinatie met een depressie schijnt heel vaak voor te komen. In mijn burn-out was ik moe en had ik nergens zin in, terwijl in mijn depressie tijd ik heel verdrietig was. Ik moest steeds huilen en had het gevoel dat het leven geen zin meer had. Wat droeg ik nou bij aan de wereld? Dit duurde een aantal maanden en gelukkig bleef mijn vriend, waarmee ik samen woon, heel begripvol. In oktober 2019 kreeg ik, omdat het niet echt beter ging, medicatie voor de depressie.

Door deze medicatie neemt je eetlust toe en kreeg ik enorme snaaibuien. Ik haalde plezier uit eten en dacht; als ik aankom, dan deal ik daar later wel mee. Uiteindelijk kwam ik meer dan 10 kilo aan en ik voelde mijzelf waardeloos. De depressie heeft 9 maanden geduurd en sinds een paar weken maak ik eindelijk weer wat stapjes richting de positiviteit.’

‘Je bent weer aan het posten op Instagram zie ik, wat is er nu, in vergelijking voor de burn-out en depressie, anders?’

‘Ik probeer nu de perfectie los te laten. Ik ben laatst bijvoorbeeld op reis geweest naar de Dominicaanse Republiek. Normaal bepaal ik samen met andere influencers altijd precies waar we allemaal de perfecte foto’s kunnen maken. Je schiet enorm veel foto’s op een dag, zodat je nog weken na de reis door kan posten op Instagram. Tijdens deze reis wilde ik dat niet meer. Ik merkte opeens dat de andere influencers enorm hyper waren rondom content en ik dat dus niet meer was.

Ik wilde juist meer rust op deze reis en genieten van het moment en niet van links naar rechts vliegen. Dan maar wat minder content als ik thuis ben.’

‘Ik begrijp je wel hoor, maar hoe zie je dan je toekomst? Ben je bang voor een terugval?’ 

‘Ik ben nog steeds in therapie en dat duurt nog minimaal 1 jaar. Vanuit de psychologe heb ik een plan gekregen en daar probeer ik mijzelf aan te houden. Hierin staat wat ik kan doen als ik mijzelf down voel en of een terugval krijg. De Coronacrisis werkt ook niet heel erg mee. Normaal zijn er altijd wel wat evenementen, heb ik afspraken en of bepaalde opdracht, gedurende de week, dit zorgt voor afleiding. Nu is letterlijk alles gecanceld. Ik was dus wel even bang dat ik een terugval zou krijgen, maar uiteindelijk zitten we allemaal in hetzelfde schuitje. 

In de tussentijd ben ik ook gaan kijken voor een baan. Ik mis het om in een team te werken en zou graag mijn oude illustratie skills willen inzetten. Ik ben grafisch vormgever, dus wil daar weer iets mee gaan doen. Het leven van een influencer lijkt heel simpel, maar uiteindelijk is het een heftige baan. De lijntjes zijn heel kort waardoor je direct in contact staat met je doelgroep. Je leven ligt op straat en iedereen ziet wat je doet. Je moet sterk in je schoenen staan, tegen kritiek kunnen en een enorme doorzetter zijn wil je dit volhouden. Daarnaast moet je het natuurlijk ook gewoon leuk vinden.’

Iris, heb je nog tips voor meiden, meiden die misschien ook wel tegen een burn-out/despressie aanzitten?

‘Ja zeker! Denk je echt dat je tegen een burn-out of depressie aan zit? Of heb je ook paniekaanvallen? Ga naar de huisarts en bespreek je probleem. Besef je vooral dat je niet de enige bent. Toen ik mijn depressie online openbaarde kreeg ik enorm veel erkenning, wat betekend dat ik niet de enige ben. Dus jij ook niet! Probeer vooral veel te ontspannen en te lezen. Een fijn boek met goede tips, die je echt moet lezen is; Negatief Zelfbeeld van Manja de Neef.’ 

Vragen voor Iris? Stel ze gerust hieronder in de reacties! 

Het delen van dit artikel wordt altijd gewaardeerd! Blijf op de hoogte via Facebook! 

Chloë Sterk
Chloë Sterk

Chloe (30) besloot na zes jaar haar fashionblog Fashionista Chloe aan de wilgen te hangen en het platform Daily Nonsense op te richten. Ze houdt ook enorm van reizen, kan moeilijk stil zitten, kan al helemaal niet kiezen en is altijd op zoek naar een nieuw avontuur. Oh, ze woont in Amsterdam en probeert daar een stabiel leven op te bouwen..

Nog geen reacties

Reageer ook

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Jouw dagelijkse bron van informatie!

VOLG ONS OP