Werken in Australië. Vijf dingen die je wilt weten over the outback.

Op het moment dat we besloten om naar Australie te gaan voor een super toffe levenservaring, hadden we nooit gedacht dat we van dat halve jaar maar liefst drie maanden op een boerderij in de outback zouden werken. In dit artikel nemen we je mee naar een aantal momenten die ons als de dag van gisteren zijn bijgebleven. Momenten die we nooit meer opnieuw mee willen maken maar die ons wel veel hebben geleerd

Wakker worden met wormen boven ons hoofd 

Ons bed op de boerderij noemden we ons ‘insectenvrije eiland’. Het was een tweepersoonsbed en gek genoeg lag dit bed super lekker.  Om tien uur gingen we slapen en om 6 uur ging de wekker. Dit ritme zorgde ervoor dat we altijd fit waren en moeiteloos op konden staan. Maar dan begon de ellende. Zodra we onze luiken (ogen) open deden waren we op onze hoede.

Wat wij dagelijks aantroffen nadat we opstonden van een heerlijke nacht slapen? Wormen boven ons hoofd op het plafond, wormen in onze slippers, langpoot spinnen in de badkuip, en als we buitenkwamen moesten we door een madness van vliegen. En zo begon weer een dag op de boerderij.

Koken terwijl er een dodelijke spin op het raam zit

De eerste aanblik van de keuken in het huis van boer Ken deed ons griezelen. Dit was by far de meest ranzige keuken die we ooit hadden gezien. Een hele dag poetsen verder was het al iets beter, maar eigenlijk was de keuken gewoon rijp voor de sloop. Maar het onmogelijke bleek mogelijk, de keuken werd, naast ons bed, onze fave plek in het huis.

Mariska toverde elke dag zulke heerlijke bakjes geluk uit die keuken dat we er oprecht van zijn gaan houden. Maar ook dit ging met ups en downs. Na ongeveer anderhalve maand dacht Nina s’ ochtends even de afwas te doen en toen ze een bakje optilde kwam er een kakkerlak onderui. Het was niet haar beste ochtend zeg maar.

Werken in Australië. Vijf dingen die je wilt weten over the outback.

Een paar weken later stond Mariska nietsvermoedend te koken toen ze ineens ‘Nina’ riep. Maris is niet zo angstig aangelegd maar een dodelijk spin vindt ook zij niet heel prettig. Het gouden duo had een probleem, er hing een zwarte weduwe voor het raam, boven onze gootsteen. En het ergste, deze spin kan bijten en niet zonder gevolgen. Oké, probleem geconstateerd. Hoe gaat het gouden duo dit oplossen? Vangen die handel.

Bij de tweede poging was het raak. Mariska knalde er vliegensvlug een glas overheen. Ik kwam er aan met papier en zo hadden we de spin gevangen. Vervolgens hebben we het hele gevaarte een deurtje verder geparkeerd.

Schapen hoeden met 40 graden in een auto zonder airco

Schapen hoeden was een van de klussen die we moesten verrichtten op de boerderij. We werden dan vaak met een van onze collega’s in een pick-up truck (Ute op z’n Australiaans) gezet. Vervolgens moest er een groep schapen van het ene weiland naar het andere weiland. Waarom was dit de hel op aarde? We mochten de schapen niet opjagen vanwege de hitte. Dit omdat ze dan gingen zweten en dat weer slecht is voor de wol.

Werken in Australië. Vijf dingen die je wilt weten over the outback.

Dus het moest allemaal op een slakkentempo en dat was vaak een drie uur durende klus. Het was meestal rond de 40 graden en dan is 3 uur, in een auto zonder airco, echt té lang. We namen altijd genoeg water mee maar soms vergingen we van de honger. Balen joh! 

Boodschappen doen; 2 uur heen, 2 uur terug.

Voor boodschappen moesten we altijd twee uur heen en twee uur terug rijden. Maar eerlijk is eerlijk dit was ons wekelijkse uitje op de boerderij. En stiekem konden we dan hier ook ontiegelijk naar uitkijken. Alhoewel, eigenlijk was het geen pretje. Een raampje open was meestal geen optie, want zo’n hete föhn in je gezicht gun je niemand. Soms was het zo absurd heet dat het gewoon boven de 40 graden was. We gingen dan gewoonlijks ook met nat haar, 3 liter water en een lading aan koelelementen met de rit van start. Er was een tankstation onderweg waar we standaard een pitstop voor een ijskoud blikje cola of voor een lekker ijsje deden. En ja dat was smullen!

Hekken repareren in een bloedhitte

Hekken repareren was onze hoofdtaak op de boederij. Dan werden we weer in een weiland gedropt en moesten we net zolang doorgaan tot de voorraad palen op was. In de ochtend was het vaak fris en hadden we een trui aan, maar als de zon er was dan was het bloed en bloedheet. Onze werkoutfit bestond uit een lange zwarte broek, schoenen met stalen neus en een tanktop. Een korte broek was vaak geen optie, omdat we in het hoge gras moesten werken. Dat gras ging overal tussen zitten. Het was verschrikkelijk. 

Werken in Australië. Vijf dingen die je wilt weten over the outback.

Voordat we de nieuwe palen konden vervangen, moesten we de oude palen eruit halen. Als zo’n paal 30 jaar in de grond zit, dan is het echt een woning geworden van een heel scala aan insecten. Dus je snapt vast wel dat wwij waren continue op ons hoede waren voor dikke, vette, grote spinnen.

Er zijn zo tientallen momenten geweest dat we er echt doorheen zaten en ons afvroegen waarom we dit onszelf aandeden. Vaak als de een dan in de rats zat was de ander er juist om de ander op te peppen met lieve woorden. En dat was onze gouden formule. 

We beurden elkaar op met woorden. Soms liepen de tranen over onze wangen en was het even goed zo, dan gingen we in onze vieze pick up truck zitten waar de spinnenwebben tot aan je oor kwamen en luisterden we naar onze muziek. 

Soms zaten er ook echt dagen bij dat alles kut was. Dan stond je op met twee dode rups wormpjes in je slipper, zat er een kakkerlak in de gootsteen, kwam je tijdens het werk vijf fucking grote spinnen tegen, en dan was je eindelijk thuis dan zat er 1 dodelijke spin op het keukenraam.

Werken in Australië. Vijf dingen die je wilt weten over the outback.

Maar geloof het of niet, soms verlangen we nu terug naar de boerderij. Ondanks alles was de rust die wij daar ervaarden ongekend. Het lijkt hier onmogelijk om het ritme aan te houden wat we daar hadden.

Op de boerderij hebben wij geleerd dat je als mens veel meer aan kan dan je zelf denkt. Dat je grenzen, alleen jouw grenzen zijn omdat je die jezelf oplegt. Dat uit je comfort zone gaan je heel veel kan brengen. Terwijl wij dit typen voelen we kippenvel, omdat we trots zijn dat we dit hebben gaan. Omdat we er nu met een goed gevoel op terug kijken en omdat we nog steeds samen op reis zijn en daar ontzettend van genieten. 

Waar ben jij trots op? Wanneer ben jij je grenzen over gegaan? Laat het ons weten want wij zijn ook heel benieuwd naar jullie verhalen en ervaringen. En wat vond je van dit artikel? Feedback is welkom en als je foutjes ziet laat van je horen! In ons volgende artikel nemen we je mee naar Surfers Paradise. Waar we op de boerderij het geld niet uit konden geven, zijn we daar binnen no-time failliet gegaan. 

Nina & Maris
Nina & Maris

Nina & Maris, de een uit Arnhem, de ander uit Nijmegen. De een werkzaam in de politiek, de ander in de horeca. Twee vriendinnen die elke zomer samen werken in Portugal, waar ze dan drie maanden genieten van mooi weer, gezellige mensen en veel feestjes. Kortom, twee doodnormale stadsmeiden van eind twintig met een iets wat avontuurlijke instelling. Hoe heeft het zo kunnen lopen dat zij hun leven in Nederland hebben opgegeven en nu de hele wereld over reizen?

Nog geen reacties

Reageer ook

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Jouw dagelijkse bron van informatie!

VOLG ONS OP