Ik werd verliefd en emigreerde naar Tanzania

We rijden links. Een erfenis van de koloniale overheersing door de Engelsen. Het is een krap uur naar ons nieuwe thuis in Moshi. Ik kijk mijn ogen uit. Zo goed en zo kwaad als dat gaat in het donker, want straatverlichting is er niet of nauwelijks. De tweebaans asfaltweg heeft ook vrijwel geen belijning. We voelen een flinke hobbel. ‘Waarschijnlijk een dode hond’ zegt onze chauffeur rustig.

Langs de weg kuddes met geiten waarvan de hoeders nog geen twaalf jaar oud lijken te zijn. Ertussen lopen wat ezels. Talloze vuurtjes. We passeren het dorp Boma Ngombe met een kruispunt. Hier worden groenten verkocht. In kleurige plastic emmers liggen uien, tomaten, wortels en avocado’s keurig in piramidevorm opgestapeld. Vrouwen dragen god mag weten wat op hun hoofd. We zien fietsen met zoveel brandhout achterop gestapeld dat de fietser niet meer te zien is. Vanzelfsprekend zonder licht. Dit allereerste uur op Tanzaniaanse bodem maakt al een verpletterende indruk op mij. En we hebben nog drie maanden te gaan…

Het is deze maand alweer 10 jaar geleden, dat we elkaar ontmoeten. Een mooi moment om terug te kijken op die bijzondere tijd. 10 jaar geleden ging ik samen met een studievriendin als HBO-Verpleegkunde studente stage lopen in een Tanzaniaans ziekenhuis in Moshi.

Huilend op Schiphol nam ik afscheid van mijn familie en vrienden.

Drie maanden! Zo lang was ik nog nooit van huis geweest. Eenmaal in het vliegtuig van Amsterdam naar Kilimanjaro rolde de tranen nog steeds over mijn wangen, waarom had ik ook alweer bedacht dat dit een leuk idee was? Acht uur later kwam ik aan in Tanzania en liep ik de vliegtuigtrap af. Ik voelde onmiddellijk de warmte. En toen ik naar de aankomsthal liep, voelde ik ook de wind die de eerste Afrikaanse adem in mij blies. Wat was dit spannend allemaal. We werden opgehaald door een chauffeur van het ziekenhuis en ons stage avontuur kon beginnen.

SELMA KAMM-MELAI Makasa Tanzania Safaris Daily Nonsense

De eerste weken waren we druk bezig met ons plekje te vinden in het Tanzaniaanse leven, het ziekenhuis en alle indrukken in ons op te nemen; wat een andere wereld. We lagen vaak avonden lang in bed nog na te praten van alles wat we die dag weer gezien hadden.

Naast ons werk in het ziekenhuis waren we natuurlijk ook druk bezig om Tanzania zelf te verkennen. Dagelijkse ritjes in een overvol busje naar het dorp, de lokale markt, het internetcafé en in de weekenden bezochten we de safariparken en deden we leuke activiteiten zoals bijvoorbeeld een bezoek aan de Maasai, scholen of een weeshuis. Natuurlijk gingen we ook regelmatig gezellig wat drinken met andere studenten of vrijwilligers die in de stad waren. En al snel kwam ik Ngomi tegen. Een leuke spontane jongen; half Duits, half Tanzaniaans, prachtige bruine ogen, sprak vloeiend Swahili, had Zoölogie gestudeerd in Amerika en was nu werkzaam als safari gids voor een Amerikaans bedrijf.

Ik zou nooit buiten de singels van Leiden gaan wonen…

We werden vrienden, maar al snel was het duidelijk dat er een speciale band tussen ons was. Het was zeker niet mijn plan; om een relatie te beginnen tijdens mijn stage. Ik vond mijn avontuur van drie maanden al spannend genoeg en had immers altijd geroepen dat ik nooit buiten de singels van Leiden zou gaan wonen. Dus wat moest ik hier mee? Dit was veel complexer dan gewoon een leuke jongen in Nederland tegenkomen.

Over een paar weken zou ik toch weer naar huis gaan. Hij was opgegroeid in Tanzania en wilde daar ook niet weg. Als onze vriendschap meer zou zijn dan alleen vrienden, hoe gingen we dat dan oplossen? Er waren zoveel vragen en onzekerheden. Maar een ding wisten we wel: we vonden elkaar heel erg leuk.

SELMA KAMM-MELAI Makasa Tanzania Safaris Daily Nonsense

Ngomi en ik zijn beide mensen die naar ons hart luisteren en we zijn zeker geen twijfelaars. Als het goed voelt, voelt het goed. Na een lange middag praten, lachen, huilen hadden we samen besloten dat we hiervoor wilde gaan. Na een paar mooie weken samen was het voor mij weer tijd om naar Nederland te gaan. Ik ging beginnen aan mijn laatste studiejaar.

In de herfstvakantie en kerstvakantie ben ik weer naar Tanzania teruggegaan om hem op te zoeken en in maart kwam hij naar Nederland waar hij mij toen ten huwelijk vroeg. Ik was pas 23 dus nog erg jong voor de meeste Nederlandse meisjes om te gaan trouwen, maar ik zei meteen ‘JA’. Het voelde zo goed. In juni studeerde ik af en 1 dag daarna ben ik naar Tanzania verhuisd en zijn we dus een jaar nadat we elkaar ontmoeten ons leven echt samen begonnen.

SELMA KAMM-MELAI Makasa Tanzania Safaris Daily Nonsense

SELMA KAMM-MELAI Makasa Tanzania Safaris Daily Nonsense

SELMA KAMM-MELAI Makasa Tanzania Safaris Daily Nonsense

Inmiddels zijn we 10 jaar verder. We zijn getrouwd, drie prachtige kinderen rijker, runnen samen een succesvol safaribedrijf genaamd Makasa Tanzania Safari’s, wonen nog steeds in Tanzania en luisteren we nog steeds altijd naar ons hart.

In mijn komende blogs neem ik jullie mee in mijn leven hier in Tanzania, als ondernemer van een safaribedrijf en als moeder van drie Nederlandse kinderen die in Tanzania opgroeien. Daarover volgende keer meer! Heb je vragen of wil je dingen weten over Tanzania laat het dan vooral weten hieronder in de reacties!

Selma Kamm-Melai
Selma Kamm-Melai

Selma (32) verliet Nederland voor Tanzania, is moeder van drie jonge kinderen, runt samen met haar man hun eigen safari bedrijf Makasa. Ze is gek op ondernemen en mooie reizen maken met haar gezin. Zie ook haar Instagram en Youtube kanaal @makasasafaris

Nog geen reacties

Reageer ook

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Jouw dagelijkse bron van informatie!

VOLG ONS OP