Stage lopen in Japan: eenzaamheid in droomstad Tokyo.

Vier jaar geleden kwam ik hier voor het eerst tijdens mijn rondreis door Zuidoost-Azië en spontaan werd Japan mijn eindbestemming. Achteraf was dit mijn beste beslissing ooit! Waarom? Omdat ik voor mijn gevoel een tweede thuis ontdekte aan de andere kant van de wereld.

In Japan voelde ik me fijn, en ik paste voor mijn gevoel helemaal tussen het land en de cultuur. Onderweg naar huis dacht ik: ‘Ik ben hier nog niet klaar, ik kom terug!’ Als je aan het reizen bent, is alles mooi. Je bent op ontdekkingstocht en alles is nieuw. Afgelopen november was het dus zo ver. Ik kreeg de kans om terug te gaan naar Japan.

Stage lopen in Japan, dingen doen in Tokyo

Ik mocht drie maanden stage gaan lopen in Japan, bij Osamu Yokonami in Tokyo! Ik kon het bijna niet geloven. Nog steeds niet eigenlijk, maar het had zo moeten zijn. Deze keer ging ik er dus een tijdje wonen en werken. Dit was net even anders dan met mijn backpack op mijn rug. Het leek allemaal vanzelf te gaan, maar toen kwam er een emotie om de hoek kijken die ik niet echt zag aankomen, maar wel van had gehoord.

Ik mocht drie maanden stage gaan lopen in Tokyo

Op 18 november 2019 vertrok ik in mijn uppie naar Tokyo. Na een lange zoektocht vond ik via internet een shared house. Nadat ik de eerste paar dagen in een hostel vertoefde – om even bij te komen van mijn reis – vertrok ik naar mijn tijdelijk huis. Een paar dagen later begon mijn 1e werkdag. Spannend!

Het was een super leerzame stage, ik mocht veel doen en kreeg de kans om overal bij te zijn. Door alle autoritjes om van de een naar de andere fotoshoot te gaan, kreeg ik al snel door hoe Tokyo in elkaar steekt. Osamu en mijn twee collega’s waren ontzettend lief voor me en na werktijd probeerde ik zo veel mogelijk te ontdekken in Tokyo. Dit deed ik meestal alleen, want mijn huisgenoten waren ook allemaal druk met hun eigen werk en leventje in de stad.

Stage lopen in Japan, dingen doen in Tokyo

Mijn twee collega’s maakten nog meer uren dan ik deed, waardoor ze weinig tijd hadden om samen iets te ondernemen. Balen, want in mijn ideaalbeeld waren het juist je huisgenoten en collega’s waarmee je in een vreemde stad alles kan ontdekken. Lag ook aan mezelf hoor, want ik kon het aantal uren van mijn werktijd ook niet meer bijhouden. Weekend kennen ze in Japan namelijk niet. Toch liet ik het allemaal maar lekker op me afkomen, en ben ik op zulke momenten o-zo blij met mijn Brabantse nuchterheid.

De Japanse cultuur; super gedisciplineerd en altijd aan het werk

In Japan is alles anders. Er zijn heel veel ongeschreven regels waar je je als buitenstaander niet bewust van bent. Dit moet je meemaken en vervolgens moet je je aanpassen, wil je respect krijgen van de Japanners. Volgens mijn baas deed ik het heel goed op de set van een fotoshoot, en gedroeg ik me ‘Japans’. Daar had ik verder ook geen moeite mee, ik vind het juist heel fascinerend hoe een cultuur in elkaar zit. Dat was ook de reden dat ik graag een keer in Japan wilde wonen en werken. Ik wilde ervaren hoe het echt is om daar te leven.

Tijdens de drukte door – waar ik juist ook weer erg van genoot – deed ik er alles aan om mijzelf te vermaken. In het begin ging dit erg goed. Lekker ronddwalen, om me heen kijken en foto’s schieten met de camera. Mijn vriendinnen herkennen me hierin, vertelde ze. Zij weten maar al te goed dat ik iemand ben die wel graag op zichzelf is, en die het heerlijk vind om haar eigen ding te doen.

Nieuwe dingen ontdekken’ en jezelf aanpassen vreet energie

Toch merkte ik dat het ‘continu nieuwe dingen ontdekken’ en jezelf aanpassen ook veel energie vreet. Ik kwam er steeds meer achter hoe fijn het is om al je verhalen en struggles met iemand te kunnen delen. Om samen nieuwe dingen te ontdekken en te beleven. Ik ontdekte hoe belangrijk het is mensen om je heen te hebben die je begrijpen en met wie je even lekker kan praten, lachen en huilen. Zonder dat je daar al te veel over na moet denken of veel moeite voor moet doen…

Nu zal je denken: zoek het dan op! Ga erop uit, naar de bar, karaoke, naar een Izakaya, en nog veel meer. Dat was ook mijn gedachte, en dat deed ik dan ook. Maar ik begreep het niet, waarom lijkt dit in Japan dan toch zo moeilijk te zijn? Waarom wil het allemaal even niet?

Eenzaamheid. Dat is wat er speelde. Ik woonde in Tokyo, de levendige stad die nooit slaapt. 13 Miljoen mensen. Een stad waar de treinen en metro’s volgepropt zitten, maar waar je niet mag praten of bellen. Stilte. Een stad waar je verdwaald raakt in Tokyo Station, omdat het zo groot is dat het zijn eigen straatnamen heeft.

Je eenzaam voelen is echt heel anders dan alleen zijn

Straten vol met billboards, vrachtwagens die door de straten rijden om de nieuwste single te laten horen van een of andere bekende J-Pop groep. Het was allemaal veel, te veel. Luidruchtig en stil tegelijk. Door dit alles voelde ik me heel klein. Continu omgeven door mensen, en je dan nog zo alleen voelen. Best wel ironisch eigenlijk, toch?

Ik realiseerde het me pas na een tijd, toen ik niet meer wist wat ik met mezelf aanmoest. Opeens kon ik niet meer echt genieten. Had ik verkeerde verwachtingen? Mijn gedachte was simpelweg dat ik snel gewend zou zijn in de stad, ik was er tenslotte al ooit geweest.Voor vertrek had ik veel gehoord en gelezen van deze eenzaamheid in Japan, maar dat ik dat zo zou ervaren had ik niet gedacht. En geloof me, je eenzaam voelen is anders dan alleen zijn. Heel anders.

Lees ook:Ik ben een einzelgänger, is dat zo gek?

Hoe zou dat toch komen, dat iedereen zo individueel is? Waar ik achterkwam is dat mensen in Tokyo super gedisciplineerd met werk bezig zijn. Ik denk dat deze instelling daar zeker een grote rol bij speelt. Allemaal gekleed in uniform, recht vooruit kijken en áls het je dan lukt om oogcontact te maken kan er zelden een lieve glimlach vanaf.

Het maakte me verdrietig, ik was moe en verward. ‘Waarom voel ik me zo?’

Dat bedoelen ze niet zo, dat is nou eenmaal hun cultuur. Japanners zijn namelijk ook juist heel behulpzaam, en als ze je eenmaal kennen zouden ze alles voor je doen. Het gaf me alleen wel het gevoel alsof niemand echt met elkaar socialized en iedereen maar een eigen leventje leeft.

Kortom, het kostte me veel tijd om te wennen aan de cultuur en het leven in Tokyo. Ik wilde alle doelen waarmaken die ik van te voren in gedachten had. Als perfectionist en streber zijnde irriteerde ik me dat het niet ging zoals ik altijd droomde. Ik was telkens overprikkeld en de stad zoog me leeg. Een haat/liefde-relatie ontstond tussen mij en de stad. Het maakte me verdrietig, ik was moe en verward. ‘Waarom voel ik me zo?’, dacht ik. ‘Ik ben mijn droom aan het waarmaken, ik zou nu het allergelukkigst moeten zijn. Dit gevoel hoort daar toch niet bij?’ En toen kwam er een omslag…

Op een gegeven moment vond ik het omslagpunt. Ik kon het accepteren en mezelf erbij neerleggen. Ik stelde mijn verwachtingen bij. Hallo! Ik mocht werken voor iemand die ik vanaf het moment dat ik hem ontdekte al zo inspirerend vind. Wat altijd voelde als een droom, maakte ik nu tot werkelijkheid. Ik zat er middenin. ‘‘Joske, wordt wakker, geniet en geef je doelen niet zomaar op!’’, schreeuwde ik tegen mezelf.

Stage lopen in Japan, dingen doen in Tokyo

Ik houd ervan om het diepe in te springen en het onbekende aan te gaan, dan laat je je toch niet gek maken door alle prikkels om je heen? Het voelde als een strijd tussen mij en de stad, en ik ging deze hoe dan ook winnen door vanaf nu alleen maar te genieten.

Het is nou eenmaal een andere manier van leven in deze stad. Ik keek om me heen, en zag ineens dat iedereen alleen was. Niet alleen ik. Ineens voelde ik me meer begrepen. Restaurants zaten vol met single diners en ook door de capsulehotels blijkt wel dat Japanners genieten van hun privacy. Er is veel ingesteld en gemaakt voor mensen die alleen zijn.

Heel gek, maar door me ‘aan te passen’ aan de rest voelde ik me meer betrokken met de stad en alle mensen om mij heen. Voor mijn gevoel ervaarde ik nu pas echt hoe het leven hier is. Het was onwennig, en helemaal niet hoe ik het zelf zou willen, maar op een of andere manier kon ik alles beter observeren.

Ik genoot weer intens van de stad. Ook van de kleinste dingen. Opnieuw werd ik geïnspireerd door de stad. Als een anoniem persoon dwarrelde ik rond door de stad, in mijn eigen bubbel. Net zoals alle anderen. Eindelijk vond ik mijn rust en merkte ik dat mijn creativiteit weer naar boven kwam. Ik fotografeerde, fotografeerde en fotografeerde. Op een positieve manier voelde ik me overweldigend en bomvol met energie. Ik maakte iets bijzonders mee op een – voor mij – eigenzinnige manier.

Deze ervaring heeft me sterker gemaakt dan ik van te voren had gedacht.

Fijn vind ik het om mijn verhaal over stage lopen in Japan met jullie te mogen delen. Zo wil ik jullie aansporen om ook je dromen achterna te gaan. Niets is te gek! Nieuwe culturen te ontdekken, op reis gaan, je ding doen, je laten inspireren, maar vooral niet te veel verwachten. Het kan altijd anders lopen dan je denkt, dat zie je maar weer.

Laat dit je echter niet weerhouden, you can do it. Het brengt je juist verder. Want weetje, als ik er nu op terugkijk heb ik GENOTEN! Ik heb geleefd in mijn eigen droom, en ik kan bijna niet geloven dat ik daar zelf bij mocht zijn. Deze ervaring heeft me sterker gemaakt dan ik van te voren had gedacht. Zoveel geleerd, zoveel verstandiger geworden. Ik vertrouw nu nog meer op mijn eigen gevoel en ben alles zo veel meer gaan waarderen. Desondanks de ‘haat’ die ik even heb ervaren, overwint de liefde voor dit land nog steeds. Het blijft voor mij een bijzonder tweede thuis, altijd. Heb je vragen over stage lopen in Japan? Stel deze gerust hieronder in de reacties! 

Joske Vink
Joske Vink

Joske - met een ‘zachte g’ in haar bezit - is 26 jaar oud en woonachtig in Amsterdam. Mensen om haar heen beschrijven haar als open, sociaal en eigenzinnig. Het liefst is ze hele dag in de weer om inspiratie op te doen en beeld te creëeren. Ze wil graag deze wereld met al haar culturen ontdekken. Gedreven is ze, en gaat maar al te graag nieuwe uitdagingen aan. Zo komt ze net terug van haar droom die ze heeft waar mogen maken: een tijd wonen en werken in Japan.

5 Reacties

Reageer ook

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Jouw dagelijkse bron van informatie!

VOLG ONS OP