Sinan Can; “‘Angst om te reizen wordt gezaaid door sociale en traditionele media”

“Wat kijk je?” mijn moeder hangt over mijn schouder. Ik ben verzonken in de documentaire en kijk op. “In het spoor van de IS” zeg ik. Hierna ga ik meteen met mijn hoofd weer richting het scherm. “Waarom kijk je altijd van die ellendige dingen, kijk iets gezelligs”. Ik zucht. “Het leven is niet altijd gezellig. Ik vind het gewoon interessant, wil graag meer hierover weten en wil dit weekend alle documentaires van Sinan Can kijken. “ok prima!” is haar reactie en ze verdwijnt naar de keuken.

Ik doe iets voor de volle 100% of ik doe het niet. Dus als ik aan een serie begin, dan moet ik meteen alle seizoenen en afleveringen in een keer kijken. Dit resulteert dan dus vaak in slapeloze nachten. En zo ging het ook met de Oorlogsdocumentaires van Sinan Can. Onze Missie in Afghanistan, 5 jaar na de Arabische Lente; de Arabische Storm, In het spoor van IS en De Verloren Kinderen van het Kalifaat, allemaal waren ze even spannend en enorm interessant. Na het zien van de documentaires was ik een stuk wijzer, wilde ik nog meer reizen, maar voelde ik ook ergens een angst. Want hoe gevaarlijk is het in de deze tijd eigenlijk om op reis te gaan? Neem ik soms niet een te groot risico en loop ik gevaar?

Hoe gevaarlijk is het in de deze tijd eigenlijk om op reis te gaan?

Nog geen paar maanden geleden reisde ik naar Tunesië. Een prachtig land, maar ook een land welke in 2015 met een heftige aanslag te maken kreeg. Aangekomen in Tunesie kreeg ik een aantal verontrustende berichtje met vragen als; ‘Waarom ga je naar Tunsie, dat is toch hartstikke gevaarlijk?’ ‘Ben je niet bang in Tunesië?’ of ‘In Tunesie is toch die aanslag geweest?’. Gek genoeg voelde ik totaal geen angst. Kan het niet overal gebeuren, of ligt het gevaar juist meer op de loer in het midden oosten?

Sinan Can, hoe gevaarlijk is reizen naar het midden oosten

Na het zien van de documentaires waar ook aandacht wordt besteed aan de aanslag in Tunesië merkte ik dat ik toch anders na ging denken over reizen naar risico gebieden. Om hier meer over te weten te komen besloot ik Sinan Can een berichtje te sturen op Twitter. Hij woont in Nijmegen en misschien vind hij het leuk om met mij hierover te babbelen. Nog geen dag later kreeg ik een reactie en spraken we in Nijmegen af voor een kop koffie.

Als ik binnenkom in een cafeetje net buiten het centrum van Nijmegen zie ik hem meteen zitten. Ik verontschuldig mijzelf dat ik te laat ben. ‘Geen probleem, ik heb de tijd’. Hij lacht. ‘Ik heb iets voor je. Neem dit boek mee op al je reizen. Het zijn korte leuke en inspirerende verhalen’. Ik neem het boek De Arabische storm, Vijf jaar na de Lente in ontvangst en ga zitten.

Sinan Can, hoe gevaarlijk is reizen naar het midden oosten

Voordat ik nog maar een vraag kan stellen, praat hij al honderd uit. In zijn verhaallijn gaat hij van links naar rechts en af toe vraag ik hem om weer even terug te gaan, omdat ik meer van een bepaald onderwerp wil weten. Zijn verhalen zijn boeiend, ontroerend, maar ook grappig. Als hij over zijn reizen vertelt straalt hij, iets wat ik als beginnend reiziger herken. ‘Reizen werkt verslavend, ik moet zo af en toe gewoon weer even weg. Het hoeft niet ver hoor. Het kan ook een roadtrip in de Benelux zijn. Rijk zijn in Nederland is toch gewoon saai. Vind je niet?’ Ik knik en vertel hem over mijn “Ik ben 28, en woon nog thuis” column.

‘Heb ik gelezen, net als die liefdes column’. Ik verbaas mijzelf hoeveel columns hij heeft gelezen. ‘Oh er was een zin, hoe ging hij ook al weer’. Hij denkt even na. ‘Ja je schreef; je kan mij om drie uur snacht’s wakker maken voor een reisje. Dat was zo herkenbaar voor mij’. Hij glimlacht.

Ik ben natuurlijk enorm nieuwsgierig of hij nooit angst heeft gevoeld tijdens deze spannende reizen

We babbelen verder en komen uiteindelijk op het onderwerp angst. Ik ben natuurlijk enorm nieuwsgierig of hij nooit angst heeft gevoeld tijdens deze spannende reizen. ‘Tuurlijk was ik weleens bang, maar wat is angst? Het gekke is als je eenmaal in een oorlogsgebied bent het een soort van normaal wordt en je angst uitschakelt. Daarnaast zijn bepaalde landen en gebieden nu veilig en kun je er prima heen reizen’.

We praten verder. Ik stel hem vragen over reisveiligheid en ik vraag hem of die enorme reislust op een gegeven moment minder of dat het alleen maar meer gaat worden. Als hij zegt dat het eigenlijk alleen maar meer gaat worden vrees ik het ergste voor mijzelf en vraag ik mijzelf tegelijkertijd af of ik ooit nog een normaal burgerlijk bestaan kan lijden. Maar goed misschien is dat een zorg voor later. Ik ben nog jong, zullen we maar zeggen.

Sinan Can, hoe gevaarlijk is reizen naar het midden oosten

Uit zijn verhaal komt duidelijk naar voren dat uiteindelijk gevaar overal kan zijn. Hij vertelt dat er jaarlijks in Nederland 300 mensen overlijden omdat ze van de trap afvallen. En stelt mij daarna de vraag hoeveel mensen er nou daadwerkelijk omkomen door een aanslag. Ergens heeft hij een punt. ‘We gaan allemaal een keer dood, maar wanneer dat is, dat is voor iedereen de vraag’.

Moeten we dan door die angst, allemaal massaal thuisblijven? Als het je tijd is, dan is het je tijd.

‘Angst wordt gezaaid door berichtgeving op sociale en traditionele media. Mensen zien filmpjes, worden bang, maar de meeste beelden die mensen zien, zijn natuurlijk maar een moment opname. Moeten we dan maar door die angst, allemaal massaal thuisblijven? Als het je tijd is, dan is het je tijd. Soms is het bad luck zeg ik weleens. En als ik dan bang ben. Dan doe ik gewoon net alsof ik in een film zit en dat alles om mij heen niet echt is. Dat werkt uiteindelijk het allerbeste’.

Sinan Can, hoe gevaarlijk is reizen naar het midden oosten

Voordat ik het door heb zijn we twee uur verder. Hij kijkt op zijn telefoon. ‘ik kan nog uren met je verder praten, maar ik moet echt naar de tandarts. Snel weer ergens anders een koffie doen?’ Ik klik en lach. ‘En gewoon gaan reizen hoor, dat burgerlijke leven met een man enzo dat komt vanzelf. Daar ben ik echt niet bang voor’. Hij geeft mij een knuffel en beide lopen we naar onze auto’s.

Ik zit in de bloedhitte ergens in het Zuiden van India. We zijn net aangekomen bij onze nieuwe accommodatie. Het was een enorme opgave om hier te komen. De reis duurde de hele dag en bestond uit een riksja rit, drie vluchten en een autorit. Voor mij zie ik de tenten op het grasveld, de zon zakt achter de oude ruïnes van Hampi. Het enige wat ik hoor zijn de geluiden van vogels en krekels Het internet is traag, maar ergens kan mij dat niks schelen. Even denk ik weer terug aan het interview en de wijze woorden van Sinan. Ik ben blij dat ik soms een klein risico neem en toch weer naar India ben gaan reizen. Dat burgerlijke leven dat komt later wel een keer…Denk ik..

Chloë Sterk
Chloë Sterk

Chloe (29) besloot na zes jaar haar fashionblog Fashionista Chloe aan de wilgen te hangen en het platform Daily Nonsense op te richten. Ze heeft een heel lief vriendje waar ze veel tijd mee doorbrengt, maar houdt ook enorm van reizen, kan moeilijk stil zitten, kan al helemaal niet kiezen en is altijd op zoek naar een nieuw avontuur. Oh, ze woont in Amsterdam en probeert daar een stabiel leven op te bouwen..

5 Reacties

Reageer ook

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

  1. Geweldig om te lezen en super voor jou dat hij jouw columns heeft gelezen !!!
    Veel plezier nog !
    Leef je leven zoals je ❤️ het je ingeeft !

    Dikke knuffel van Ria

Jouw dagelijkse bron van informatie!

VOLG ONS OP