Lonn kreeg door een ongeluk een niet-aangeboren hersenletsel.

Tegenwoordig laten we steeds vaker alleen maar onze ‘perfecte ik’ zien. We zijn druk en gehaast, om zo snel mogelijk de top te bereiken. Hoe sneller, hoe beter, toch? Maar wat als je leven opeens 180 graden draait en het allemaal niet meer zo makkelijk gaat. Bij een van mijn volgers, Lonn Roelofs was dit het geval.

Op haar 15de, op 27 februari 2014, tijdens een scooterrit naar de sportschool samen met haar vriendin gaat het volledig mis. Een personenauto komt door een onbekende reden op de verkeerde weghelft terecht en schept de twee meiden. Ze krijgen een ernstig ongeluk. Haar vriendin overlijdt ter plaatse en Lonn wordt met spoed met de ambulance naar het UMC Radboud te Nijmegen gebracht.

Het is gelijk duidelijk dat ze een hersenschade heeft opgelopen en om die reden houden ze haar in een kunstmatige coma. Lonn lijkt een engeltje op haar schouders te hebben, want nog in diezelfde nacht wordt ze op haar eigen kracht wakker. Enkele maanden later, na haar eerste neuro-psychologische onderzoek, blijkt dat de hersenschade die ze op heeft gelopen door het ernstige ongeluk, blijvend is.

Haar leven lijkt met een klap on hold te staan en er gaan diverse vragen door haar hoofd.

Lonn Roelofs. Omgaan met een niet-aangeboren hersenletsel (NAH)

Kan ik nog wel mijn droombaan uitoefenen? Kan ik ooit nog auto rijden? Wat zijn de gevolgen van de blijvende schade en hoe leer ik daarmee omgaan? Omdat Lonn wilt dat er meer duidelijk en begrip komt voor een niet-aangeboren hersenletsel (NAH) besluit ze mij een bericht te sturen. We komen in contact via Instagram en ik besluit haar te interviewen

Waarom wil je dat er meer duidelijkheid komt over NAH?

Er is veel onduidelijkheid en onbegrip over NAH. Ik hoor vaak “Ach je bent nog zo’n jonge meid, je hoeft toch niet bij te komen van een avond uit?”. Deze mensen hebben niet in de gaten dat ik inmiddels alweer 5 jaar enorm hard heb moeten vechten om te staan waar ik nu sta. Alle ziekenhuisbezoeken, onderzoeken, fysio behandelingen, revalidatie trajecten vergeten zij even. Daar komt dan ook nog het psychische gedeelte bij.

Lonn Roelofs. Omgaan met een niet-aangeboren hersenletsel (NAH)

Denk hierbij aan het overlijden van mijn vriendin, het accepteren van mijn hersenletsel en het vinden van een weg met mijn klachten in de huidige maatschappij. Uiteindelijk zie je niets van mijn niet-aangeboren hersenletsel aan de buitenkant en mensen vergeten daarom al heel snel dat ik wel dergelijk ergens last van heb.

Daarnaast krijg ik heel vaak de vraag waarom ik de ene keer wel kan en de andere keer niet. Dit is omdat ik de ene keer, wanneer ik wel kan, een goede dag heb. Een slechte dag betekent voor mij dat ik soms wel de hele dag in bed kan liggen. Het is heel vermoeiend om dat steeds maar weer uit te moeten leggen. Daarnaast heb ik soms gewoon geen zin om erover te praten, een wandeling in het bos doet mij meestal wel heel goed.

Wat is een niet-aangeboren hersenletsel precies?

NAH is de afkorting van niet-aangeboren hersenletsel. Het is een verzamelnaam voor alle letsels aan de hersenen die ontstaan zijn na de geboorte. Je kunt het leven met NAH vergelijken met een topsport. De beschadigde hersenen zijn continu bezig met alle prikkels verwerken, maar door de vele hersencellen die “kapot” zijn loopt het vertraging op. De vertraging vraagt enorm veel energie van je hersenen wat zich bij mij weer uit in vermoeidheid. Wanneer ik bijvoorbeeld een avondje uit ben geweest, moet ik daar nog dagen van bijkomen.

Wat zijn de belangrijkste kernmerken/klachten van NAH?

NAH kun je door allerlei verschillende oorzaken oplopen, de klachten zijn daarom ook per persoon verschillend. De meest kenmerkende klachten van NAH zijn:

  • Chronische vermoeidheid
  • Aangetast korte termijn geheugen
  • Korte concentratie
  • Stemmingswisselingen
  • Vertraagde prikkelverwerking
  • Migraine

Hoe gaat je omgeving om met niet-aangeboren hersenletsel?

Ik was 15 toen ik het ongeluk kreeg. Mijn omgeving had de eerste 3 jaar (net als ik) veel moeite met mijn niet aangeboren hersenletsel. Het was echt zoeken naar een goede balans. Ik was na het ongeluk bijna nooit vrolijk, vaak negatief en ben een tijdje zelfs depressief geweest.

Voor het ongeluk was ik een super energieke en vrolijke meid, maar ik heb daarvoor stemmingswisselingen en een deuk in mijn zelfvertrouwen voor terug gekregen. Ik merk goed dat ik vroeger veel meer sociale contacten had, ieder weekend had ik helemaal volgepland met feesten/uitjes/verjaardagen. Nu heb ik nog wel eens een feestje maar zijn mijn vriendinnen zeker gehalveerd, hierdoor weet ik nu wel wie mijn echte vriendinnen zijn.

Lonn Roelofs samen met vriendinnen. Omgaan met een niet-aangeboren hersenletsel (NAH)

 Wordt NAH op den duur minder of juist erger?

Helaas kan mijn hersenletsel niet overgaan. Gelukkig kon ik (vooral in het begin) de klachten wel zoveel mogelijk beperken door revalidatie. Revalidatie hield bij mij in; fysiotherapie, ergotherapie en diverse gesprekken met een neuropsycholoog.

Hoe gaat het nu met je, zo’n 5 jaar later?

Naast dat ik na het ongeluk depressief was, liep ik ook rond met een heel groot schuldgevoel. Doordat ik met mijn overleden vriendin via een medium in contact kwam is dit gelukkig aanzienlijk verminderd. Natuurlijk blijven er voor mij altijd moeilijke momenten.

Dit vooral tijdens onze verjaardag. We zijn namelijk op dezelfde dag jarig. Maar zeker ook op haar sterfdag en tijdens de feestdagen. Toch probeer ik het om te zetten in positieve energie. Ik drink een wijntje op haar en vertel mensen wat voor geweldige vriendin ze was.

Lonn Roelofs. Omgaan met een niet-aangeboren hersenletsel (NAH)

Ik ben nu twintig en sinds een jaar zelf een stuk gelukkiger en positief. Ik kan nu eindelijk goed praten over alles wat er is gebeurd en hierdoor begrijpt mijn omgeving mij ook veel beter. Ik heb zelfs een aantal vriendinnen met NAH via een Facebook groep leren kennen! Uiteindelijk ben ik dankzij de mensen om mij heen over mijn depressie heen gekomen. In het bijzonder mijn ouders en 2 vriendinnen waar ik al meer dan 10 jaar mee bevriend ben.

Wil je meer weten over een niet-aangeboren hersenletsel, heb je vragen aan Lonn of wil je iets tegen haar zeggen? Doe dat dan gerust in de reacties hieronder. Zie je foutjes? Laat het ons dan ook weten! Wil je op de hoogte blijven? Dat kan via Facebook en Instagram.

Chloë Sterk
Chloë Sterk

Chloe (29) besloot na zes jaar haar fashionblog Fashionista Chloe aan de wilgen te hangen en het platform Daily Nonsense op te richten. Ze is single, houdt van reizen, kan moeilijk stil zitten, kan al helemaal niet kiezen en is altijd op zoek naar een nieuw avontuur. Oh en ze wil binnenkort gaan verhuizen, waarheen weet ze nog niet.

7 Reacties

Reageer ook

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

  1. Wat een enorm goed verhaal. Lonn je bent een kanjer en heb erg veel respect voor je hoe je hier door bent gekomen. Ik weet nog de dag dat het gebeurde. Was echt verschrikkelijk. Heel veel sterkte in de toekomst.

  2. Ik weet ook nog goed dat het gebeurde: ik was op skivakantie en mijn skivakantie lang heb ik maar aan één ding gedacht. De saamhorigheid in de gemeente was bijzonder: iedereen leefde mee. Wat een heftige gebeurtenis en zo oneerlijk. Super knap hoe je je leven opgepakt hebt ondanks dit grote litteken en het gemis van je vriendin. Vergeten zal ik het nooit, ieder jaar denk ik er wel weer aan, maar het doet me goed te zien dat je weer gelukkig bent.

  3. Heel mooi dat je hier extra aandacht aan besteed. Ik herken zeker veel dingen die je verteld. Na 9 jaar NAH snappen de mensen in mijn omgeving nog steeds niet wat het precies is. Het is ook zo moeilijk uit te leggen. Op mijn blog doe ik regelmatig in poging om begrip te creëren. Wat ik super knap van je vindt Lonn is dat je blijft proberen en vechten! Zo komen er ook mooie dingen voorbij! Geniet van de kleine dingen!

  4. mijn dochter was 4 jaar toen ze een auto ongeluk had en ze had ook een hersenbeschadigin en heeft ook veel hulp gehad en nu is ze zelf moeder ondanks dat haar hersen beschadig zijn dus weet wat je mee maakt en was op de dag dat mijn jongste zoon jarig was

  5. Beste lonn,
    Elk mens heeft iets ongeacht wat het is, ik kan me er helaas niks bij voorstellen hoe het moet zijn als je weet dat het een reden heeft en dat het later is aan komen waaien als het ware, ik hoop dat het goed met je blijft gaan tor je dood en ik wil graag melden dat je een speciaal persoon bent als ik dit zo hoor! Ik gun jou en je familie alle geluk toe tot het eind. Heel veel sterkte en mijn zegen heb je!

  6. Ik weet ook precies nog het moment toen het gebeurde…Vlak voor carnaval en jullie zouden deelnemen aan CV. De Duppers. De hele gemeente leefden mee. Ik wil tegen je zeggen dat ik respect voor je heb en super knap vind dat je zo hard hebt moeten vechten en staat waar je nu staat. Ga zo door en ik wens je het allerbeste.

Jouw dagelijkse bron van informatie!

VOLG ONS OP