Door alleen op reis te gaan overwon ik mijn liefdesverdriet

“Naar Zuid Afrika? Alleen? Vind ik niet zo’n goed idee An” zei mijn vader. Ik hoor je denken: “Geen goed idee? Doe normaal joh! Het kind is (was toen) 27, laat haar lekker gaan!” Mijn lieve vader hoopt soms dat dat zijn 3-jarige Annetje er nog is (en dan was het inderdaad geen goed idee geweest..).

anne kolkman nee liefdesverdriet overwinnen column

Goed, daarnaast was er ook nog iets anders. Twee weken voor dit besluit had ik namelijk nog het plan om naar Curacao te gaan met degene waar ik op dat moment zo stapelgek op was. Met de nadruk op was.

We hadden beide super hard gewerkt en om de kou hier te ontlopen vonden we Curacao een goed idee. Vakantie met een wijntje op de bank bekeken, sushi erbij, je kent het wel. Wegdromen over de witte stranden waar we met een cocktailtje in de hand elkaar aan zouden kijken en zouden zeggen: “life is good man”. Niet dus. Hij bleek er geen zin meer in te hebben en zette een punt achter “ons”. Doei liefde, doei warmte, doei plezier en doei Curacao.

Hij bleek er geen zin meer in te hebben en zette een punt achter “ons”.

Man, wat was ik verdrietig, boos en eigenlijk alles tegelijk. Daarom besloot ik een paar dagen later, in alle emotie, om dan maar in mijn eentje weg te gaan. Gewoon weg, weg van hier, weg van hem, weg van alles om me heen om weer tot mijzelf te komen.

Voordat ik hierover verder ga, moet je wel een aantal dingen over mij weten.

  1. Ik was nog nooit in mijn eentje op vakantie geweest
  2. Ik had nog nooit langer dan 4 uur gevlogen

Ondanks dit alles, vond ik dat ik best wel alleen naar Zuid Afrika kon gaan. Besef je even; dit was dus een paar dagen nadat ik kei hard gedumpt was en alleen maar kon janken. Nee, goed idee An! De reactie van mijn vader snapte ik dus wel een beetje. Maar ik moest dit doen van mezelf. “Ik wilde mezelf vinden”, zoiets. Snap je?

Besef je even; dit was dus een paar dagen nadat ik kei hard gedumpt was en alleen maar kon janken.

Zuid Afrika heeft mij op een of andere manier altijd heel erg geboeid en dan met name het wild-life daar. Zet mij tussen de dieren neer en ik ben blij. Ik kende een familie die naar Zuid Afrika waren geëmigreerd en besloot ze te contacten. Zij konden mij vast vertellen waar ik wel en niet heen moest gaan.

Na wat heen en weer bericht te hebben nodigden ze me uit bij hun thuis, hoe lief! Dus pa (en ma) overtuigd, snel geboekt en op een vroege zaterdag ochtend stond ik daar dan op Schiphol met een tall cappuccino in mijn hand.

anne kolkman nee liefdesverdriet overwinnen column

“Safe flight Anne :)” stond er op mijn beker. Bedankt man. 7 kleuren, echt waar. 7 kleuren stront scheet ik en ik bedacht me waarom ik niet gewoon mijzelf terug kon vinden op Texel ofzo. Nee, Anne gaat eerst 11 uur in een vliegtuig zitten met jankende kids in de rij voor me (geloof me, het liefst jankte ik met ze mee) en twee oude mensen naast me die om de 10 minuten moesten plassen.

Maar, gelukkig heb ik het geduld van een engeltje, tot het moment dat ik dat niet meer heb. Laat ik het zo zeggen; 11 uur geduld hebben is ook voor mij te lang.

7 kleuren stront scheet ik en ik bedacht me waarom ik niet gewoon mijzelf terug kon vinden op Texel ofzo

Ik besloot te ruilen met de lieve mensen naast me en ik ben in de stoel aan het raam gaan zitten. Hup koptelefoon op en negeren die handel. Ik hield me maar voor dat het op dat moment zomer was in Zuid Afrika en dat ik toch nog kon gaan genieten van de zon.

Het was super fijn dat ik mocht logeren bij Mirjam en Paul in hun prachtige huis Twiga House, vlak bij Pretoria. Ik werd zo warm ontvangen dat alle zenuwen die ik had, volledig verdwenen. Er stond van alles op de planning, van safari’s tot een bezoek aan Soweto, de woonplaats van Nelson Mandela. Ik werd oprecht verliefd op dit land. Dit mooie land met haar beeldschone natuur waar ik volledig mijn rust vond.

anne kolkman nee liefdesverdriet overwinnen column

Deze beauty heet Annabel en is 13 jaar geleden als welpje terecht gekomen in dit park voor haar eigen veiligheid. Ze is gewend aan haar verzorgers en laat daarom op rustige momenten ook anderen toe in haar verblijf. Uiteraard onder toeziend oog van haar verzorger mocht ik kennis maken met dit fantastische dier!

Maar het is ook een land met échte problemen. Politiek gezien, arm/rijk, blank/zwart, contrasten die ik nog nooit eerder op deze manier had ervaren.Ik raakte in contact met de zwarte bevolking (ik wil zeggen “donkere bevolking” maar het is daar echt black en white) en het viel me op hoe sterk zij in hun schoenen staan en no matter what, doorgaan, blijven lachen en zo dankbaar zijn voor hun omgeving terwijl de omstandigheden daar absoluut niet altijd naar zijn.

Ik was gedumpt en had liefdesverdriet. “HALLO!! Welcome to reality Anne!”

En ik? Ik was gedumpt en had liefdesverdriet. Op dat moment leek het wel alsof het poppetje op mijn schouder zei: “HALLO!! Welcome to reality Anne!” Ik voelde me ergens zelfs schuldig, snap je dat?

Eenmaal weer thuis moest ik echt even bijkomen van alle indrukken die ik opgedaan had en begon ik dingen in een ander perspectief te zien. Alles wat ik gezien, gehoord, en gevoeld heb daar in het mooie Zuid Afrika, is zoveel meer waard dan verdriet hebben om iemand die jou toch niet meer wil.

Ik heb wel even een reality check gehad en ben oprecht anders tegen bepaalde dingen aan gaan kijken.

Natuurlijk moest ik hier doorheen en is verdriet hebben niet erg, maar ik heb wel even een reality check gehad en ben oprecht anders tegen bepaalde dingen aan gaan kijken. Deze spontane actie is uiteindelijk een hele goede keus geweest denk ik.

Wat mij opvalt is dat ik veel mensen tegenkom die een reis gaan maken wanneer er zich een bepaalde situatie voordoet. Dit om zichzelf dan vervolgens tegen te komen of zichzelf te vinden. Het lijkt namelijk ergens een trend te zijn geworden en ik vraag me af of we onszelf pas tegenkomen of vinden wat we zoeken op 10.518 km van huis of dat Texel uiteindelijk ook een heel goed idee zou zijn geweest.

anne kolkman nee liefdesverdriet overwinnen column

Let me be clear, ik zou deze reis voor geen goud hebben willen missen. Sterker nog, het liefst ga ik morgen terug en blijf ik er een paar jaar. Ga ik werken op een Lion Farm tussen de welpjes en wonen tussen de giraffen in een Game Reserve.

Ik zou nog zo veel meer willen schrijven over Zuid Afrika en wat ik allemaal tegengekomen ben. Dan wordt iedereen verliefd op dit land, dat weet ik zeker!

En hey, de kans op liefdesverdriet is op deze manier een stuk minder groot, laten we eerlijk zijn. Hebben jullie een lange reis gemaakt met de reden om jezelf tegen te komen of hoe gingen jullie met liefdesverdriet om?

Ik ben heel benieuwd op welke manier jullie dit gedaan hebben en wat het je gebracht heeft. Laat je mij het weten?  Zie je foutjes? Laat het ons dan ook weten! Wil je op de hoogte blijven? Dat kan via Facebook en Instagram.

Anne Kolkman
Anne Kolkman

Anne (29), woont in Nijmegen met haar twee katten Frum & Bobbie. Ze is single en werkt als salesmanager bij YveY, de horeca partner van N.E.C. Voor DailyNonsense.nl schrijft ze over the single life struggles, vriendschap en deelt ze ook al haar guilty pleasures.

2 Reacties

Reageer ook

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Jouw dagelijkse bron van informatie!

VOLG ONS OP