La Huerta del Cura: Casa Rural in Nigüelas / Lecrin Vallei

La Huerta del Cura, een verborgen casa rural in Nigüelas, het hoogste dorp van de vallei. Ik ontdek deze accommodatie wanneer ik een kort bezoek breng aan dit dorpje. Meteen ben ik verliefd op de authentieke accomodatie, vanwaar je een prachtig uitzicht hebt over de Sierra Nevada. Ik besluit daarom later terug te komen zodat ik hier lekker een paar dagen tot rust kan komen en een beetje kan werken aan mijn website. Het blijkt het beste idee ooit te zijn. 

La Huerta del Cura in Niguelas wordt gerund door Queta en Manuel, beide al jaren woonachtig in de Lecrin Vallei. De moeder van Queta, die naast la Huerta del Cura woont verhuisde net voor de geboorte van Queta van Nederland naar Spanje. Hierdoor spreekt Queta, maar vooral die moeder die je vast zou spotten tijdens je bezoek nog steeds Nederlands.

Nigüelas - La Huerta del Cura

La Huerta del Cura heeft drie grote appartementen en een kleine studio. Omdat ik alleen reisde koos ik ervoor om een aantal nachten in de studio, die van alle gemakken is voorzien, te verblijven.

Studio met keuken en terras

De studio is authentiek en knus ingericht, heeft een tweepersoonsbed, eettafel, kleine keuken (met klein elektrisch fornuis, magnetron en ijskast), werktafel (met prachtig uitzicht) en openhaardje.

De studio heeft een kleine badkamer met douche, wasbak en toilet. Maar eigenlijk is het terras het allerbeste wat de studio te bieden heeft. Vanuit de studio loop je namelijk zo naar buiten en heb je als gast beschikking over een groot terras met zowel een eettafel als ligbedden.

prachtig uitzicht op de Sierra Nevada

Aan de ene kant van het terras kijk je uit over het zwembad en het dorp, terwijl je aan de andere kant zicht hebt over de Sierra Nevada. En als je dan gelukt hebt, zoals ik had, dan is er een kans dat er op de top van de Pico del Caballo nog sneeuw ligt.

Nigüelas - La Huerta del Cura
Nigüelas - La Huerta del Cura

De eerste dag van mijn verblijf bij La Huerta del Cura komt het met bakken uit de lucht. Queta nodigt mij uit voor een traditionele regen lunch.

Ontbijten, lunchen en dineren

We gaan migas (kruimels) eten, dit is een gerecht van het Spaanse platteland op basis van oud brood, dat wordt gegeten als tapa, voorgerecht of hoofdmaaltijd. Van oorsprong werd het gegeten door arme boeren en herders en vandaag de dag vind je het veel in de de streek La Alpujarra en Valle de Lecrin. Het is de traditie om migas te maken en eten op een regenachtige dag.

Lees ook:  Surfers Residence: de gezelligste accommodatie in Tarifa

Als ik beneden kom zit Manuel met een biertje en boekje voor het vuur. In de openhaard spot ik op de gril de sardines voor de migas. ‘You like sardines right’? zegt hij lachend. In alle eerlijkheid ben ik geen groots fan van sardientjes, maar proeven kan ik altijd. Manuel verzekerd mij dat ik nog nooit zulke lekkere sardientjes heb geproefd. Ik ben benieuwd!

migas eten in alpujarras / valle de lecrin

Een biertje verder en een half uurtje later staat de migas op tafel. Migas wordt in Andalusie traditioneel gegeten met sardientjes en Queta heeft daar ook mosselen, sinaasappelen en groente aan toegevoegd. Daarnaast heeft ze een verse limoen limonade gemaakt. Man dit wordt smullen! Het is nu alleen een kwestie van opscheppen en proeven maar.

migas eten in alpujarras / valle de lecrin

De maaltijd was echt enorm smaakvol en zelfs tijdens het schrijven van dit artikel loopt het water mij nog steeds in mond als ik er aan denk. De mosselen in combinatie met misgas en sinaasappelen schijfjes zijn mijn favoriet, maar ook de sardientjes waren zeer smaakvol.

Na de lunch is het traditioneel tijd voor een siësta. Aangezien het die dag regent besluit ik openhaard hout te sprokkelen en mijn kacheltje aan te steken. In de middag werk ik nog wat en geniet ik van het uitzicht en mijn knusse studio. Het leven zo in de bergen van Valle de Lecrin is zo slecht nog niet.

De volgende dag, zoals wel vaker in Spanje, is de regen voor de zon verdwenen. Het is nog wat fris, maar dat weerhoudt Queta niet om de tafel voor het ontbijt buiten te dekken. Als gast kun je er voor kiezen om ontbijt voor een klein bedrag bij te boeken (aanrader). Het ontbijt is simpel, maar huisgemaakt, wat ik fantastisch vind. Het bestaat uit vers brood van de lokale bakker, koffie, een huisgemaakte aubergine patéverse sinaasappelsap, koffie en vers gemaakte jam. Eerlijk, wat heeft een mens nou nog meer nodig?

In de middag besluit ik heerlijk te genieten van het zonnetje. Een van de appartementen heeft een wasmachine waar ik gebruik van mag maken. Dat komt goed uit, want ik heb een boel kleding te wassen.

Dingen doen in Valle de Lecrin

Je kan er uiteraard ook voor kiezen om de omgeving te gaan verkennen. Vanuit La Huerta del Cura rij je bijvoorbeeld in no-time naar Las Alpujarras. Eerder bezocht ik de Las Alpujarras en ik schreef een artikel over de mooiste dorpjes in Las Alpujarras. Daarnaast ligt om de hoek een verborgen hippie commune Beneficio en is er ook genoeg te doen in de Lecrin Vallei.

Lees ook:  Almería: de tips voor een 2-daagse citytrip

Tijdens mijn laatste dag besluit ik lekker te gaan ontbijten in Niguelas. Voor een paar euro geniet je in het zonnetje van een overheerlijk traditioneel Spaans ontbijtje. Ben je in het dorp, breng dan sowieso ook een bezoek aan de oudste olijven perserij van Europa.

Na vier dagen bij La Huerta del Cura zit het er weer op en vervolg ik mijn reis naar Cabo de Gata. Op de dag van vertrek staat Queta alweer in de keuken om een maaltijd te bereiden voor haar nieuwe gasten. Dit keer is het Arroz amb conill oftewel rijst met konijn. Ze vertelt dat dit gerecht traditioneel wordt gegeten als er op zondag gasten komen.

Ze vertelt mij daarbij dat de konijnen in de pan uit eigen tuin komen. Ik schrik even en denk haar in het begin niet helemaal goed te begrijpen. Als ik iets later met Manuel voor het grote konijnenhok in de tuin sta begrijp ik het. Flappie ligt in de pan.

Dit klinkt misschien wat heftig, maar hier in dit dorp leven oude gebruiken nog steeds. Zelf heb ik daar geen moeite mee en daarbij denk ik dat dit een betere manier van vlees eten is dan hoe het gedaan wordt in de hedendaagse maatschappij (massaproductie en slechte leefomstandigheden in houderijen in Nederland)

Helaas kan ik het gerecht niet proeven, want ik moet verder. Ik heb echt een fantastische tijd bij Manuel en Queta gehad en kan iedereen een verblijf bij La Huerta del Cura aanbevelen. Wil je boeken bij Manuel en Queta? Booking.com en Airbnb doet ze niet aan, bellen is volgens haar veel makkelijker. Interesse? Bel Queta dan op het nummer +34647484969.

Lees meer gerelateerde artikelen

→ 2-daagse hike door de Alpujarras

→ De Alpujarras: de mooiste wandeling vanaf Capileira 

→ Beneficio: verborgen ‘hippie’ commune in Zuid-Spanje

 Casa Aire Lecrin: B&B met zwembad in de Lecrin Vallei

Heb je nog vragen na het lezen van dit artikel / deze blog? Stel ze gerust hieronder in de reacties. Zie je foutjes? Laat het ons dan ook weten! Wil je op de hoogte blijven? Dat kan via Facebook en Instagram.

Op de hoogte blijven?

MELD JE AAN VOOR DE MAANDELIJKSE NIEUWSBRIEF

We spammen niet!

Chloë Sterk

Chloe (32) besloot na zes jaar haar fashionblog Fashionista Chloe aan de wilgen te hangen en het platform Daily Nonsense op te richten. Ze houdt ook enorm van reizen, kan moeilijk stil zitten, kan al helemaal niet kiezen en is altijd op zoek naar een nieuw avontuur. Oh, ze woont in een knusse studio Amsterdam en probeert daar een stabiel leven op te bouwen..

Nog geen reacties

Reageer ook

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.