Door kitesurfen kon ik mijn zelfsabotage doorbreken

Jarenlang durfde ik geen vragen te stellen, omdat ik dacht dat mensen mij dom zouden vinden. Jarenlang deed ik liever dingen alleen, zodat ik dan niemand tot last was. Jarenlang zei ik tegen mijzelf dat het toch niet ging lukken, om vervolgens als het niet lukte op te geven om zo mijn ‘ego’ gelijk te geven. Jarenlang saboteerde ik (onbewust) mijzelf om mijn sociale faalangst niet te hoeven voelen.

Het is 24 november 2020 wanneer tijdens mijn vierde kitesurf les alles tegen zit. Nadat de kite in het water valt lukt het mij niet om hem zelfstandig te relaunchen. Daarbij zijn opeens alle kite-lijnen in de war, word ik meegezogen door de golven en verlies ik ook nog eens het kiteboard. Er ontstaat frustratie en enorm veel woede. Wanneer ik op het strand aankom en kitesurf leraar Harmen vraagt of de woede alleen komt door het kitesurfen besef ik dat er iets heel anders aan de hand is.

Zelfsabotage

Zelfsabotage betekent dat je jezelf (onbewust) tegenhoudt om dingen te leren, te groeien en je dromen na te jagen. Zelfsabotage ontstaat in het onderbewustzijn van de hersenen en vaak heb je hier geen idee van. Het is belangrijk om bij je onderbewustzijn te komen, omdat maar liefst 95% van ons gedrag wordt gestuurd door overtuigingen en gewoontes in dit deel van ons brein.

Waarom doen we aan zelfsabotage?

Bijna iedereen doet aan zelfsabotage en dat heeft een reden. Zelfsabotage behoedt ons namelijk op korte termijn van pijn en geeft vaak plezier of genot. In deze zogeheten veilige comfortzone, weet het brein dat je geen pijn voelt en juist plezier voelt.

leren kitesurfen in Tarifa - zelfsabotage herkennen en doorbreken

De zone hierbuiten, hoe positief ons bewustzijn dat misschien ook vindt, kan ondanks het goede resultaat ook voor het onbewuste veel angsten oproepen. Vandaar dat we veel vaker kiezen voor onze ‘comfortzone’.

Zelfsabotage op lange termijn

Op lange termijn levert zelfsabotage steeds meer pijn op waardoor er een conflict in de hersenen ontstaan. Je brein gaat beseffen dat pijn vermijden op lange termijn juist meer pijn oplevert en of plezier ontneemt. Wanneer dit gebeurt word je bewust van je gedragspatroon.

‘Geef nou eens toe dat je altijd tegen jezelf zegt dat het toch niet gaat lukken’ waren de woorden die mijn onderbewuste brein op het strand tegen mijn bewuste brein zei. Dit moment was voor mijn even schrikken, maar ik werd tegelijkertijd bewust van het feit dat mijn jarenlange zelfsabotage mijn leerproces (en daarmee ook het kitesurf leerproces) enorm heeft laten stagneren.

Herkennen en bewust worden van gedrag

Door de combinatie van het coaching traject, het bezoek aan de Happilization Centre en het leren kitesurfen in Tarifa, kwam ik terug mij bij mijn oude gevoelens en lukte het mij daardoor om echt bewust te worden van mijn eigen gedrag.

Na de vierde kitesurf les en bovenstaand voorval heb ik een hele avond nagedacht over mijn gedrag (zowel nu als tijdens mijn kinderjaren). ‘Ze gaan mij niet kiezen met gym’, ‘zwemdiploma C ga ik toch niet halen, laat ik maar stoppen’, ‘ik ben anders, dus raar’, ‘ik hoor er niet bij’ en ‘mijn vriendinnetjes kunnen alles beter dan ik’ zijn voorbeelden van onbewuste gedachtes die ik als kind had. Ik haakte liever af dan dat ik echt doorzette. Vooral doorzetten in groepen (gym, zwemmen, op het school) vond ik heel spannend.

Sociale faalangst

Mijn zelfsabotage is hoogstwaarschijnlijk ontstaan om zo mijn sociale faalangst niet te hoeven voelen. Sociale faalangst betekent dat je bang bent voor de reacties en kritiek van anderen. Hierdoor kunnen paniekaanvallen ontstaan. Zelf heb ik nooit last gehad van paniekaanvallen. Al had ik als kind wel vaak buikpijn als ik naar school toe fietste. Mijn ouders dachten dat ik heimwee had, maar nu besef ik dat ik toen al last had van sociale faalangst. Toen ik ouder werd kreeg ik het vaak benauwd en moest ik enorm hoesten als ik over mijn eigen grenzen heen ging.

Ondanks deze lichamelijke symptomen was ik niet bewust van mijn sociale faalangst. Ik voelde wel pijn, maar had geen idee wat het was. Daarbij, door steeds iets nieuws te doen, ergens anders heen te gaan, had ik weer even plezier en hoefde ik dus niet geconfronteerd te worden met mijn pijn en angsten. Echter maakt zo’n vicieuze cirkel van plezier, pijn, plezier, pijn, je uiteindelijk doodmoe.

Niet denken maar gewoon doen

Het is 27 november 2020 wanneer ik wakker word met enorme buikpijn. Precies de buikpijn die ik voelde als kind. Vandaag wil ik eindelijk mijn eerste artikel over het coachingsproces gaan schrijven, maar ergens ben ik bang voor de mening van anderen.

Maar, als ik mijn gedrag en zelfsabotage wil doorbreken moet ik nu doorzetten. Niet denken, maar doen, spreek ik mijzelf streng toe. In alle rust schrijf ik het artikel en deel vervolgens voor het eerst open en eerlijk mijn verhaal op Instagram stories.

De reacties zijn positief, overweldigend en tijdens de dagen die volgen komt alle ontlading eruit. Het voelt als een opluchting en een enorme overwinning.

Op weg naar een positieve mindset

Doordat ik eind november bewust ben geworden van mijn gedrag, kon ik in de weken die volgde mijn zelfsabotage en bepaalde gedachtegangen gaan herkennen. De eerstvolgende kiteles ging al stukken beter, omdat ik nu meer zelfvertrouwen had en vragen durfde te stellen.

‘Ik ben te druk om echt iets te leren’ was niets minder dan een slecht excuus om niet tot mijn angsten en pijn te hoeven komen.

Uiteindelijk doorbreek ik mijn zelfsabotage en ga ik zelfs in Fuerteventura nog kitesurfen. Over dat avontuur later meer. Een ding weet ik nu zeker: opnieuw proberen hoort nou eenmaal bij een leerproces en dat heeft niks te maken met falen. Ze zeggen niet voor niets; het leven is (v)fal(l)en en opstaan..

→ Interessante boeken over dit onderwerp om te lezen zijn: ‘De Saboteur in jou‘ van Matt Hudson en ‘De opbrandfactor‘ van Monique Schouten. 

Vragen?

Heb je vragen over sociale faalangst en of zelfsabotage? Stel ze dan gerust hieronder in de reacties. Zie je foutjes in dit artikel? Laat het ons dan ook weten! Wil je op de hoogte blijven? Dat kan via Facebook en Instagram.

Chloë Sterk
Chloë Sterk

Chloe (30) besloot na zes jaar haar fashionblog Fashionista Chloe aan de wilgen te hangen en het platform Daily Nonsense op te richten. Ze houdt ook enorm van reizen, kan moeilijk stil zitten, kan al helemaal niet kiezen en is altijd op zoek naar een nieuw avontuur. Oh, ze woont in Amsterdam en probeert daar een stabiel leven op te bouwen..

2 Reacties

Reageer ook

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

  1. Hoi Chloe.
    Heel herkenbaar en makkelijk leesbaar.
    Hoe krijg je zo’n onderwerp in zo’n kort verhaal?
    Mijn complimenten!
    Er staat een typefout, maar die heb je waarschijnlijk al lang gezien.
    Lieve groet en dank,
    Anja

Jouw dagelijkse bron van informatie!

VOLG ONS OP