De gastric bypass operatie maakte mij eindelijk gelukkig met mijzelf.

Ik lig op bed, het is dinsdag 9 juli 2019 en vandaag gaat het dan echt gebeuren. 17 jaar lang leefde ik in onzekerheid en voelde ik mijzelf ongelukkig. Zou daar dan op deze dag eindelijk verandering in gaan komen? Ik kleed mij aan en ben klaar voor vetrek. De autorit naar Gent kan beginnen. Ik ben nog nooit zo zenuwachtig geweest…

Bovenstaande fragment is alweer van een tijdje geleden. Ik schreef dit net voor de gastric bypass operatie en net na het schrijven van eerste artikel over een gastric bypass. Op de ochtend van 9 juli moest ik mij om acht uur melden in het AZ Jan Palfijn in Gent (België). Na aankomst werd mij gevraagd om mijn papieren te laten zien en kreeg ik het wel bekende ziekenhuis bandje om de pols. Het langverwachte avontuur kon nu eindelijk beginnen.

gastric bypass operatie Carlijn Bos resultaat ervaring herstel

Lees ook deel 1 van dit verhaal: Op mijn 21ste kreeg ik een gastric bypass oftewel een maagomleiding.

In mijn kamer werd ik voorbereid voor de gastric bypass operatie. Ik moest mijn lenzen uit doen en kreeg een operatiejasje aan. Hierna begon de zogeheten ‘waiting game‘. Na ongeveer twee uur werd ik opgehaald om naar de operatiekamer te gaan. Ik was enorm gespannen, maar ergens ook heel erg vrolijk, want het ging nu eindelijk gebeuren. Deze operatie is iets waar ik zolang naar uit heb gekeken, ik heb hier zolang op gewacht. Mijn grootste droom werd dan eindelijk werkelijkheid. Duizende gedachtes gingen door me hoofd.

Ik had een enorme pijn na de gastric bypass operatie en daarnaast was mijn hartslag behoorlijk aan de hoge kant.

Bij binnenkomst in de operatiekamer was het kwart voor 10 en dat is ook het laatste moment wat ik mij kan herinneren. Voordat ik het wist opende ik mijn ogen en was het twee uur in de middag. Ik voelde mijzelf vaag en hoorde een apart taaltje. Pas na enkele minuten viel het kwartje, ik was in België en de gastric bypass operatie was klaar. Nu ben je waarschijnlijk benieuwd hoe ik mij voelde? Ik had een enorme pijn en daarnaast was mijn hartslag behoorlijk aan de hoge kant. 

Het was een nachtmerrie en ik kon niet begrijpen waarom ik hier eigenlijk aan begonnen was.

Hierdoor moest ik om het half uur gecheckt worden. Pas om half 5 mocht ik weer terug naar de kamer waar ik nog een paar dagen verbleef. De eerste paar dagen was de pijn enorm heftig en ik had het gevoel dat dit ook nooit meer over zou gaan. Het was een nachtmerrie en ik kon niet begrijpen waarom ik hier eigenlijk aan begonnen was.

Donderdag mocht ik voor het eerst yoghurt met een eetlepel zoetstof eten. Maar na een hap zat ik vol, bomvol. Het gevoel was zo gek. Na het eten mocht ik dan eindelijk ook terug naar mijn vertrouwde huis.

En daar was ik dan een paar dagen later op donderdag middag, heerlijk in mijn eigen vertrouwde omgeving. Ik kon nu echt uitrusten en herstellen. De pijn was weg en ik hoopte op dat moment dat dat zo bleef tijdens de 6 weken van het herstel. Uiteindelijk die hevige pijn na de operatie nooit meer terug gekomen en kon ik langzamerhand vloeibaar gaan eten. Ik at gerechtjes als soep of ik nam alleen een paar happen appelmoes.

Hierna kwam de weegschaal in beeld. Ik was enorm enorm opgewonden hoeveel gewicht ik was kwijtgeraakt.

Na ongeveer 3 weken was het tijd om op controle in Barendrecht te gaan. Hier werden de hechtingen verwijderd. Het verwijderen van de hechtingen was een vreselijk fijn gevoel omdat de pleisters enorm jeukte. Hierna kwam de weegschaal in beeld. Ik was enorm enorm opgewonden hoeveel gewicht ik was kwijtgeraakt. TIEN KILO, was ik verloren! Dat betekent dus tien pakken suiker ! WHOEHOE ik was zo blij.

Bij thuiskomst mocht ik langzamerhand weer beginnen met het eten van brood. Ik kan je vertellen dit smaakte zoet, maar ook heerlijk. En toen ging het mis, of althans mis. Twee weken later had ik mijn eerste dumping. Een dumping kun je vergelijken met een overdosis suiker die je maag niet aankan.

En toen ging het mis, twee weken later had ik mijn eerste dumping.

Mijn maag was door de bypass operatie zo klein geworden als een koffiecupje en tijdens het eten van een pitabroodje met gemarineerde kip ging het mis. In kip zit suiker en dat heb ik geweten.

Ik wist niet hoe ik moest staan, lopen of zitten. Ik had hartkloppingen, hoofdpijn was misselijk en moest overgeven. Het gekke aan een dumping is dat je geen idee hebt hoelang het duurt. Het kan 20 minuten duren, maar ook zomaar 2 uur. Dat is eigenlijk het meest enge eraan. Gelukkig was het na 20 minuten over en kon ik gewoon weer naar een vriendin.

Inmiddels ben ik acht weken verder en kan ik steeds meer eten. Althans, voor jullie is het waarschijnlijk niks wat ik kan eten. Mijn maag is nu zo groot als een kiwi en ik ben zelf al een keer uiteten geweest in een tapasrestaurant. De gerechtjes zoals snitzel of carpaccio bestelde ik dan wel zonder saus, omdat ik bang ben voor een dumping. 

De gerechtjes zoals snitzel of carpaccio bestelde ik dan wel zonder saus, omdat ik bang ben voor een dumping.

Vroeger kon ik veel meer eten, maar nu neem ik genoegen met een klein bakje met watermeloen als dessert. Het is zo anders geworden voor mij, ik proef nu echt wat ik in mijn mond heb en geniet er zoveel meer van.

Daarnaast word ik van alle kanten aangesproken over hoe goed ik er wel niet uit zie en krijg ik tientallen complimenten dat ik op deze leeftijd deze keuze voor een gastric bypass operatie durfde te maken. Desondanks krijg ik ook regelmatig reacties of ik niet te dun ga worden en vragen mensen zich af of niet door ga slaan. Maar nee don’t worry…

Heb je vragen over een gastric bypass? Laat het dan vooral weten in een reactie hieronder. In het volgende artikel schrijf ik over het laatste herstelproces na het krijgen van een gastric bypass. Zie je foutjes? Laat het ons dan ook weten! Wil je op de hoogte blijven? Dat kan via Facebook en Instagram. 

Carlijn Bos
Carlijn Bos

Carlijn (21) kampte jarenlang met overgewicht en onderging een gastric bypass. Ze woont in Weurt, is single, werkt als gastouder en is dol op shoppen. Het liefst doet ze mode-inspiratie op via Pintrest en heeft ze een kleine schoenen tik. Oh en ze heeft ook nog twee hondjes Teun & Saar.

Nog geen reacties

Reageer ook

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Jouw dagelijkse bron van informatie!

VOLG ONS OP