Een gastric bypass heeft mij als mens veranderd.

Ik zit op het terras en geniet van mijn latte macchiato. De zon schijnt. Ik pak het vorkje naast mijn bordje en schuif snel een klein stukje cheese cake naar binnen. Ik verwacht dat mensen naar mij gluren en stiekem over mij praten. Ik wacht af, er gebeurt niets, niemand kijkt. Er verschijnt een grote glimlach op mijn gezicht.

Bovenstaande fragment is alweer van een tijdje geleden. Want tja, helaas kunnen we nu, juist met dit mooie weer, vanwege de Coranavirus maatregelen, niet op een terrasje zitten. Maar hey, er zijn op dit moment natuurlijk veel ergere dingen gaande dan even niet op een terras kunnen zitten.

Anyway, zoals jullie misschien gelezen hebben in mijn vorige artikel kreeg ik op mijn 21ste een gastric bypass oftewel een maagomleiding. Deze operatie was enorm spannend, maar de gastric bypass operatie maakte mij eindelijk gelukkig met mijzelf. Inmiddels zijn we een paar maanden verder en heb ik een tijdje niet meer geschreven. Ik had er even geen zin meer in, ik had het gevoel dat ik mij anders voor moest doen en ik voelde te veel druk om iets op papier te zetten. Waarschijnlijk kwam er na de gastric bypass operatie teveel op mij af en wist ik stiekem niet meer zo goed meer wie ik eigenlijk was.

Stiekem wist ik niet meer zo goed meer wie ik eigenlijk was.

Want ik zou je vertellen, het is echt heel gek om opeens een ander persoon voor de spiegel te zien staan. Mijn garderobe kast is omgetoverd van een zwarte saaie boel tot een groot vrolijk kleurparadijs, ik ben kilo’s afgevallen en kan nog steeds het gewicht wat op de weegschaal staat geloven. Maar toch, ik moet toegeven dat ik in mijn hoofd, na 17 jaar te dik te zijn geweest, nog steeds bezig ben met afvallen. Op een of andere manier kan ik het lijnen niet echt loslaten. Ik vind het lastig om te beginnen aan een nieuw gezond leven (met af en toe een koekje of een snoepje).

Carlijn gastric bypass gevolgen van een maagverkleining operatie bij jonge mensen

Als ik bijvoorbeeld zin heb in iets zoets, wat ik dan mag, probeer ik het nog steeds om te zetten in een stuk groente of fruit. Op een of andere manier wil ik die gezonde lifestyle toch mijn hele leven aanhouden en ben ik daar nog steeds bewust mee bezig. Maar is dat heel erg?

Qua gezondheid gaat het verder goed. Een maand geleden had ik mijn laatste dumping. Een dumping kun je vergelijken met een overdosis suiker die je maag niet aankan. Het zweet brak mij uit, maar gelukkig hoefde ik dit keer niet te spugen. Dit komt waarschijnlijk omdat ik mijn eten steeds meer weet te doseren. Ik voel nu dat ik echt moet stoppen met eten zodra de steken komen. Mijn hoofd heeft een nieuwe stemmetje gekregen. Klaar is klaar, ook al is dat maar een hap extra en ook al is het mijn lievelingsdiner.

Ik ben enorm blij zoals mijn lichaam er nu uit ziet en alle kilo’s en centimeters die er nog van afvliegen zie ik als cadeautje. Al moet ik zeggen dat het grootste cadeau van 2020 is dat ik kan leven op de manier die ik nu doe. In geen 17 jaar had ik mij kunnen bedenken dat ik zo gelukkig, als ik nu ben, met mijzelf had kunnen zijn.

In geen 17 jaar had ik mij kunnen bedenken dat ik zo gelukkig, als ik nu ben, had kunnen zijn.

Mijn laatste stap in dit proces is om gezond te blijven en natuurlijk niet door te slaan. Ik wil als de Coronavirus quarantaine voorbij is weer gaan sporten. Ik probeer nu af en toe mijn hardloopschoenen uit te kast te halen en doe thuis regelmatig buikspieroefeningen, maar zou het fijn vinden om weer die sportschool in te duiken en voor mijzelf een ritme te creëren.

Om een lang verhaal kort te maken de gastric bypass operatie en de gevolgen ervan hebben mij als mens doen veranderen. Ik kijk anders naar het leven en kan zeggen dat ik na 17 jaar pas echt met beide benen op de grond sta. Voorheen vond ik het maar gek als mensen blij werden van schaapjes in de wei en de vogels die fluiten. De kleine dingen die het leven zo mooi maken, die kan ik nu opeens ook zien en voelen.

Ik ben enorm gelukkig, maar vergeten zou ik het pesten uit mijn jeugd nooit.

In de toekomst hoop ik jonge meiden te kunnen helpen. Ik wil die jonge meiden die ook gepest worden, die meiden die hetzelfde door maken, of hebben gemaakt, zoals ik het heb doorgemaakt, juist die wil ik helpen. Want, ondanks dat ik heel gelukkig nu ben, vergeet ik nooit meer hoe ellendig ik mij voelde toen ik voor de zoveelste keer het dikke kleine varkentje genoemd werd of wanneer meiden zeiden; ‘ja joh neem nog een snoepje je bent toch al zo dik?’ Forgiveness is not something we do for other people. It`s something we do for ourselves, to move on

Heb je vragen over een gastric bypass? Laat het dan vooral weten in een reactie hieronder. Zie je foutjes? Laat het ons dan ook weten! Wil je op de hoogte blijven? Dat kan via Facebook en Instagram. 

Carlijn Bos
Carlijn Bos

Carlijn (21) kampte jarenlang met overgewicht en onderging een gastric bypass. Ze woont in Weurt, is single, werkt als gastouder en is dol op shoppen. Het liefst doet ze mode-inspiratie op via Pintrest en heeft ze een kleine schoenen tik. Oh en ze heeft ook nog twee hondjes Teun & Saar.

Nog geen reacties

Reageer ook

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Jouw dagelijkse bron van informatie!

VOLG ONS OP