De weg naar succes? “NEE” komt niet in mijn woordenboek voor.

Ik kijk naar buiten. Het is iets na vieren en het begint alweer te schemeren. Daar zit ik dan in de Amsterdamse Bijlmer onder een tl-buis te werken. Ik kom aan in het donker en ga in het donker naar huis. Zo is het dag in dag uit. Ik open mijn kalender en tel met mijn vingers de dagen. Nog precies 20 dagen en dan zit deze stage erop. Dan opeens staat ze achter mij. Mijn stagebegeleider. ‘Ben je weer aan het wegdromen of ben je al bijna klaar? Op deze manier krijg je het werk natuurlijk nooit af!’ Ze zucht diep. ‘Ik ben bijna klaar’ mompel ik. Mijn gedachtes dwalen af. Wat maakt het in vredesnaam uit of ik klaar ben of niet. Na deze taak komt er vast weer een soortgelijke taak. Het zijn allemaal taken zonder risico of uitdaging.

Uitdagingen en risico’s nemen. Iets wat op mijn lijf geschreven is. Hoe groter het risico, hoe lekkerder het gevoel als het uiteindelijk lukt. De prikkel die de soort van overwinning geeft is bijna met geen pen te beschrijven. Met mijn huidige werk komt dat natuurlijk goed van pas, maar dat is zeker niet altijd het geval geweest.

Hoe groter het risico, hoe lekkerder het gevoel als het uiteindelijk lukt.

Regelmatig krijg ik de vraag hoe dit allemaal begonnen is. Hoe kun je zoveel reizen? Is het allemaal gratis? Komt het door je grote hoeveelheid volgers? Is er een opleiding voor het werk wat je doet? Wat is het geheim tot succes?

De weg naar succes; "NEE" komt niet in mijn woordenboek voor. Chloe Sterk

Hoe ik ben begonnen met bloggen lees je onder andere in het artikel: Dit is het begin van een nieuw avontuur. Hoe ik het reisvirus te pakken kreeg? Dat lees je in het artikel: Mijn eerste verre reis naar Kaapstad gaf mij het reisvirus. Maar hoe ging het daarvoor? En hoe gaat de weg naar succes?

Van jongs af aan, weet ik alles altijd al beter. Ik heb een enorme overwinningsdrang en het woord “nee” komt niet in mijn woordenboek voor. Als er geen uitdaging is dan vind ik er niks aan.

Als er geen uitdaging is dan vind ik er niks aan. Ik doe iets voor de volle 100% of ik doe het niet.

Dit uit zich in werk, studie, liefde en sporten. Ik doe iets voor de volle 100% of ik doe het niet. Er is geen middenweg. Zonder uitdaging of doel hoeft het van mij gewoon niet. Ik noem het living on the edge, steeds weer wil ik het randje opzoeken. Hoe dat dan ging?

Als kind wilde ik altijd winnen. Van spelletjes rummikub tot een officiële springwedstrijd. op mijn kleine pony. Zo heb ik wel eens de rummikub stenen over de tafel gegooid of ben ik met mijn pony zwaar overstuur het bos in gereden. Dit puur omdat ik niet gewonnen had (hieronder laat ik trots mijn gewonnen bekers zien).

De weg naar succes; "NEE" komt niet in mijn woordenboek voor. Chloe Sterk

Ja ik ga altijd recht op mijn doel af en dit was niet anders toen ik ouder werd. Waar vriendinnetjes afwachtend waren en zich lieten versieren in de kroeg, maakte ik bij binnenkomst al een keuze. Hij werd het. De rest van de jongens konden mij gestolen worden. Het gekke was; wanneer hij zich overgaf of te geïnteresseerd ging doen ik er niks meer aan vond en ging ik door naar een ander. Iets wat mij zeker niet altijd in dank werd afgenomen. Maar hey so be it.

Er heerste een enorme hiërarchie op de werkvloer. Iets waar ik maar moeilijk mee overweg kon.

Het doorlopen van mijn stage bij CoolCat als inkoop stagiair vond ik een wereldopgave. Dit vooral omdat ik nergens een uitdaging in zag. Alles moest volgens regels en er heerste een enorme hiërarchie op de werkvloer. Iets waar ik maar moeilijk mee overweg kon. Als de big boss Roland Kahn binnen kwam om bepaalde samples te controle mocht ik eigenlijk als stagiair niks zeggen. Maar regelmatig kon ik het niet laten om toch mijn mening te geven. Ik zei hem ook altijd iedere ochtend gewoon goedemorgen. Ik zag totaal geen hiërarchie en in in mijn ogen was iedereen gelijk. Dit tot grote ergernis van mijn stagebegeleider.

Inkoper; het stond altijd zo mooi in de boekjes. Als inkoper bij een modebedrijf mag je de wereld over reizen en kun je culturen ontdekken. Tijdens mijn eerste dag kwam ik er al achter dat alleen de hoofdinkoper naar China, India of Bangladesh ging. De rest? Die moest gewoon doen wat hen opgedragen werd. Als je dan goed je best deed dan bestond de kans dat je Junior Inkoper en daarna misschien wel Hoofd Inkoper werd, maar de kans bestond ook dat ze gewoon iemand van buitenaf aannamen. Hoelang dit überhaupt duurde? Dat wist niemand.

Volgens mijn stagebegeleider liep ik de kantjes eraf. Met deze instelling zou ik nooit de top bereiken.

De concurrentie was moordend, iedereen probeerde witte voetjes te halen en zich omhoog te werken. Overuren waren de normaalste zaak van de wereld en niemand deed er moeilijk over. En daar was ik. Ik die de minuten aftelde en standaard om 17:00 naar huis ging. Volgens mijn stagebegeleider liep ik de kantjes eraf. Met deze instelling zou ik nooit de top bereiken.

Het is niet dat ik niet van werken hou. Integendeel, ik kan uren, dagen en weekenden lang werken, maar wel voor mijzelf. De ondernemersdrive zat er al vroeg in. Die onderlinge strijd op de werkvloer, witte voetjes halen bij de baas, overwerken en dat alles alleen maar om dan “misschien” over zes jaar Hoofd Inkoper te worden. Nee dat was niet aan mij besteed.

De weg naar succes; "NEE" komt niet in mijn woordenboek voor. Chloe Sterk

Dus daar zat ik dan. Ik was teleurgesteld. Maar er zat niks anders op dan mijn stage afmaken. Want als ik ergens aan begin dan maak ik het ook af. Mijn taken? Kleding opmeten, stoffen knippen om monster mappen te maken, e-mailen met India, China en Bangladesh, orders invoeren en foto’s maken van mijzelf in de wc (zie foto hierboven). Waren de taken klaar dan begon het riedeltje weer opnieuw.

Het was slopend. Niet omdat het veel werk was hoor. Nee het was eentonig en ik zag totaal geen uitdaging. Iedere avond kwam ik oververmoeid thuis en iedere dag ging ik steeds langzamer werken. Tussendoor deed ik mijn eigen ding. Ondertussen had ik een klein onderneminkje en startte tijdens mijn stage mijn modeblog.

Hij had maar liefst twee pagina’s gewijd aan mij als stagiair en mijn modeblog. Ik was flabbergasted.

Uiteindelijk heb ik de stage met een 5,5 afgerond. Met de hakken over de sloot. Maar hey, het was een voldoende, dus ik vond het prima. Het grappige misschien; Roland Kahn geloofde wel in mij. Een paar weken na mijn stage nodigde hij mij uit voor zijn boeklancering. Helaas kon ik er niet bij zijn, maar na een week ontving ik het boek in mijn brievenbus. Wat bleek, hij had maar liefst twee pagina gewijd aan mij als stagiair en mijn modeblog. Ik was flabbergasted.

De weg naar succes; "NEE" komt niet in mijn woordenboek voor. Chloe Sterk

De weg naar succes; "NEE" komt niet in mijn woordenboek voor. Chloe SterkDe weg naar succes; "NEE" komt niet in mijn woordenboek voor. Chloe Sterk

Waarom ik dit verhaal schrijf? Vooral om te laten zien dat succes niet afhangt van een papiertje en hoge cijfers. De opleiding TMO in Doorn, mijn HBO diploma en mijn inkoopstage bij CoolCat hebben in zekere mate bijgedragen aan mijn ontwikkeling en succes, maar uiteindelijk heeft de enorme drive om door te gaan mij gebracht waar ik nu ben.

Je moet tegen afwijzing kunnen. Ik heb meer dan 1000 keer “nee het kan niet” gehoord.

Ik heb een fantastisch leven, reis de wereld over, ontmoet constant nieuwe mensen, maar dit is mij zeker niet aan komen waaien. Voordat ik hier was heb ik eerst meer dan 1000 keer “nee het kan niet” gehoord. Meer dan 1000 keer heb ik de gedachte gehad om te stoppen.

Mijn werk is een constante mix van risico’s nemen en de uitdaging juist aangaan. Je moet tegen afwijzing kunnen, enorm goed kunnen netwerken en nadat je duizend keer “nee het kan niet” hebt gehoord, het toch weer proberen. Eigenlijk moet je gewoon een figuurlijk hard bord voor je hoofd hebben en doorgaan waar andere zouden stoppen. En vergeet niet: As soon you find the key to succes, somebody always changes the lock. 

Chloë Sterk
Chloë Sterk

Chloe (30) besloot na zes jaar haar fashionblog Fashionista Chloe aan de wilgen te hangen en het platform Daily Nonsense op te richten. Ze houdt ook enorm van reizen, kan moeilijk stil zitten, kan al helemaal niet kiezen en is altijd op zoek naar een nieuw avontuur. Oh, ze woont in Amsterdam en probeert daar een stabiel leven op te bouwen..

6 Reacties

Reageer ook

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

  1. Hé Chloë,

    Wat een goed verhaal! Ik heb altijd bewondering voor mensen die zo doelbewust werken en zich van “nee het kan niet” niets aantrekken. Dat getuigt van een goed geloof in jezelf en het staan in je eigen kracht. Ik volg je al jaren (hallo stalker ;-)) en ik vind het mooi om te zien hoe je in al die tijd dicht bij jezelf bent gebleven. Ga zo door!

    Liefs, Frederieke

    1. Hey Frederieke, wat leuk je reactie. Ja het is niet altijd makkelijk geweest hoor..maar ik ben zo blij met de website zoals hij nu is. Eerlijk, oprecht en gewoon gezellig 😉 Kus! X

Jouw dagelijkse bron van informatie!

VOLG ONS OP