Als ik alles bereikt heb, ben ik gelukkig. Of toch niet?

Soms vraag ik mezelf af, waar stopt het? Waar stopt die eeuwige zoektocht naar geluk? De gedachte alleen al vind ik soms erg vermoeiend. Toch betrap ik mezelf erop, dat ook ik mee ga in dit hele ‘millennial-ding’. Iedere keer dat ik op social-media kijk verbaas ik me erover dat iedereen zo’n prachtig leven heeft. Of lijkt dat alleen maar zo?

Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen. Mensen (waaronder ik) denken hun geluk te vinden als ze alles wat op hun wensenlijstje staat hebben bereikt. Ik heb zelf dus ook zo’n wensenlijstje en ik kan je vertellen mijn wensenlijstje is lang. De hot-topics op mijn lijstje? Perfecte relaties met de mensen die ik lief heb, slank zijn (en blijven), een goede carrière…

Sommigen van ons vluchten naar een ver exotisch oord in de hoop ‘zichzelf’ of ‘innerlijke rust’ te vinden. Zij komen vervolgens van een koude kermis thuis. Dit omdat de kleinste dingen die ‘innerlijke rust’ met gemak kunnen verstoren. Geloof me; been there, done that..

Ik denk dat wij mensen voortdurend op zoek zijn naar manieren om onszelf als persoon zo perfect mogelijk te maken. Dit met het idee dat daar geluk uit zal voortvloeien, maar werkt dit echt? Voorbeeld: je ligt lekker een avondje op de bank naar Marie Kondo (lees meer over de Nederlandse Marie Kondo) te kijken, de opruim goeroe. De dag erna krijg je zelf de kriebels en ga je als een wervelwind door je huis heen om te zorgen dat alles er perfect geordend bij ligt. Ben je dan gelukkiger?

Eerlijk, hoe lang ga je dit volhouden? Drie weken?

Eerlijk, hoe lang ga je dit volhouden? Drie weken? Ik bedoel hier absoluut niet mee dat het negatief is om onszelf continue te willen verbeteren, maar toch denk ik dat we af en toe wel wat liever voor onszelf mogen zijn.

Vandaag de dag lijkt iedereen namelijk het liefst de controle over zijn of haar eigen leven te willen behouden. En ja, wat zou het heerlijk zijn als dat ook echt zou kunnen. Helaas werkt het niet zo. Geeft het daarnaast eigenlijk niet veel meer rust als je dit gevoel van controle gewoon zou kunnen loslaten. Hoe relaxed zou dat zijn? Maar ja, hoe leer je dat? Loslaten?

He, maar even iets anders. Maken we het ons soms niet gewoon veel moeilijker dan dat het eigenlijk is? En spelen hierbij irrationele gedachten niet een te grote rol? ‘Wat als?’ is dan regelmatig de vraag. Het meest bizarre misschien nog wel is, dat deze angsten in de realiteit niet eens werkelijkheid worden.

Ja, als ik naar mijzelf kijk denk ik van wel. Hoe je het ook went of keert door een tegenslag in je leven kan je je heel ongelukkig voelen. De vraag is alleen; is dit altijd nodig? Ik vind het soms lastig om met kleine tegenslagen om te gaan, laat staan met grote. Stel je wordt niet aangenomen voor die baan die je zo graag wilt. Hebben we dan gefaald en moeten we dan hard en kritisch zijn voor onszelf? Of zouden we dan juist even lief voor onszelf moeten zijn?

Als mij iets niet lukt om de manier waarop ik het gewild had, kan ik erg kwaad op mezelf worden.

Als mij iets niet lukt op de manier waarop ik het gewild had, kan ik erg kwaad op mezelf worden en ben ik teleurgesteld in mijn kunnen. Begrijp mij niet verkeerd ik probeer er wel weer over heen te stappen, maar toch blijft het wel even knagen.

Al met al is het een schrale troost dat geluk met de jaren groeit. Oudere mensen zijn over het algemeen gelukkiger. Dit schijnt dan weer met levenservaring te maken te hebben. Ook zeggen ze dat ouderen beter kunnen omgaan met tegenslagen, kwaadheid en onrust. Zo zouden ouderen meer innerlijke rust hebben en dingen makkelijker kunnen relativeren. Er is dus nog hoop ;-).

Het belangrijkste is dat je zoveel mogelijk moet genieten van de kleine dingen die het leven zo bijzonder maken.

En ach, volgens mij zijn er geen ’10 gouden tips’ voor geluk. Het belangrijkste is en blijft dat je zoveel mogelijk moet genieten van de kleine dingen die het leven juist zo bijzonder maken. Bijvoorbeeld het eerste drankje op een zonnig terras in maart,  een flinke regenbui na een hete zomerdag of na een periode van hard werken lekker in het vliegtuig stappen naar een toffe bestemming (mijn persoonlijke favoriet!).

En ‘In the end’ moeten we gewoon accepteren dat het leven niet een opeenvolging is van piek momenten (too bad ;-)). Hoogtepunten, maar ook dieptepunten zijn dingen die hoe dan ook onderdeel zijn van ons leven. Ik denk dat we dat met zijn allen gewoon lekker moeten omarmen!

Wil je meer lezen over geluk? Chloe ging een jaar lang opzoek naar geluk en schreef hierover de column; Een jaar lang ging ik opzoek naar het ervaren van geluk. Heb je vragen aan Lisa, of wil je iets tegen haar zeggen? Doe dat dan gerust in de reacties hieronder. Zie je foutjes? Laat het ons dan ook weten! Wil je op de hoogte blijven? Dat kan via Facebook en Instagram.

Lisa Schuttert
Lisa Schuttert

Lisa (23) woont in Ommen, heeft een relatie met Elroy en samen maken ze veel mooie reizen! Ze studeert, loopt momenteel stage in een gevangenis en is net begonnen met een strijd tegen de kilo’s wat soms best lastig kan zijn als fulltime levensgenieter..

2 Reacties

Reageer ook

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

  1. Goed geschreven. Geluk is voor mij doen wat jij zelf leuk vind. Ik vind het erg overdreven als alles zeer goed gaat. Er was een tijd waar alles goed ging ik merkte dat ik me een beetje vreemd voelde.

Jouw dagelijkse bron van informatie!

VOLG ONS OP