Ik doe niet meer mee aan de oneerlijke Instagram strijd

“Als ik zo terugkijk, naar mijn ‘instagram- kinderjaren’, kan ik genieten… zo heerlijk onbevangen en zo puur.”

“Wees jezelf en niet Calimero” deze zin komt uit het boek ‘Zeik Niet ZO’! Het boek gaat over dingen waar de ‘millennials generation’ tegen aan loopt. Dat zijn vrijwel dezelfde dingen waar ik, ‘de patat generatie’, ook tegen aan loop. Twee daarvan zijn dealen met jezelf en jaloezie. Begrijp mij niet verkeerd, ik ben totaal niet jaloers aangelegd en kan goed dealen met mijzelf. Echter merkte ik wel dat Instagram daar verandering in bracht.

Instagram en het vergaren van volgers en likes is ‘part of the game’

Instagram, het social medium welke mij soms onzeker maakt. In de beginjaren van Instagram gebruikte ik  de app alleen als ‘mooimaker’ van mijn foto’s. Mijn account was afgeschermd en het was puur voor mijzelf. Hier kwam verandering in toen ik begon met mijn website SHNS. Ik besloot alles open te gooien (zie mijn eerste foto hieronder). Instagram inclusief het vergaren van volgers en likes was en is tenslotte ‘part of the game’, niet waar?

Mijn volgers groeide op een natuurlijke manier en als ik terug kijk besef ik mij ook dat ik daar eigenlijk totaal niet mee bezig was. Ik gebruikte niet bepaalde hashtags of content om meer likes of volgers te verkrijgen. Ik postte juist wat ik op dat moment mooi, leuk of enigszins belangrijk vond. Als ik zo terugkijk, naar mijn ‘instagram- kinderjaren’, kan ik er enorm van genieten. Het was allemaal zo heerlijk onbevangen en zo puur.

Sinds het nieuwe algoritme zijn mijn aantal likes en volgers bevroren

Tegenwoordig is dit wel even anders. Sinds een jaar heeft Instagram haar algoritme aangepast. Jij als volger krijgt de foto’s in jouw timeline niet meer op tijdsvolgorde te zien. Nee, je krijgt ze op populariteitsvolgorde te zien. Hoe meer likes/reacties een foto in een minuut haalt. Hoe groter de kans is, dat jij hem als volger te zien krijgt. Dat betekent dat de kans bestaat dat jij als volger vaker oude foto’s met veel likes dan nieuwere foto’s met minder likes te zien krijgt.

Ik zie Instagram als een creatief platform, om een statement te maken. Om mode te laten zien. Om mijn stijl in de spotlight te zetten. Ik ben een rebel en wil me niet aan de regels houden. Geen stijlregels en ook geen marketing regels. Ik doe wat ik wil. Ik plaats waar ik achter sta. Ik plaats wanneer ik daar zin in heb. En ja, dit is strategisch allemaal niet slim. Dat weet ik maar al te goed. En Mr Insta, weet dit ook. Want sinds de tijd dat het algoritme is geboren, zijn mijn aantal volgers en likes bevroren. Ik sta al een jaar zowat stil. Er komen soms een aantal volgers bij, maar er vallen er ook weer af.

Tegenwoordig wordt er niet naar goede content, maar naar de hoeveelheid likes gekeken.

Instagram is een echt part of the game geworden. Dit social medium is toch een belangrijk onderdeel voor veel ‘marketingmensen’ en merken. En het gekke is, dat het tegenwoordig niet meer zoveel uit maakt wat je post, maar de aantallen likes en reacties dat de post oplevert telt. Ik als rebel, wil er niets van aantrekken, maar toch doe ik dat wel.

Als ik een foto post, hoop ik hoe je het ook went of keert toch dat deze veel ‘geliked’ wordt. Al is het puur als respect voor de merken die ik dan draag en de moeite die gedaan is om dit beeld te maken. Ik laat mij steeds verder meeslepen door de likes. Laatst postte ik een te gekke foto, maar omdat hij te weinig likes opleverde besloot ik hem eraf te halen. Maar waarom? Ik wil niet dat succes afhangt van het aantal likes. Aan dit puberaal gedrag ga ik toch niet mee doen?

Ik was enorm zoekende, zou ik stoppen, of moest ik ook mee doen met de gekte. En met de gekte bedoel ik; likes kopen op dubieuze sites, perfecte plaatjes maken (dus niet meer met meerdere mensen op de foto/ maar alleen mijzelf perfect laten zien) of meedoen aan zogeheten like pods (dit zijn whatsapp-groepjes waar je laat weten dat je een foto hebt gepost, zodat alle deelnemers op die foto kunnen reageren – dit genegeerd meer likes). Nee dit wilde ik niet. Ik wilde mijzelf blijven.

Ik besloot mijn Edith Dohmen account nieuw leven in wilde blazen, door een kunst platform te creeren. Een page waar ik echt blij van werd. Lekker ‘artifarti’, waardoor mijn kunst achtergrond, mijn passie voor architectuur veel meer tot leven kwam. Hier kon ik mijn ‘ei’ meer in kwijt dan in mijn grote SHNS instagram account. Ik begon ‘from the scratch’ en ik vond het heerlijk. Ik voel veel minder druk, hoef hier niet te scoren en doe het puur voor mezelf. En opeens merkte ik dat het me rust bracht. Rust van geen prestatie, geen druk,echt beeld plaatsen wat ik mooi vind. Ik volg hier ook hele andere mensen gaan volgen. Ik richt mijzelf op kunst, architectuur en reizen.


Het opstarten van een nieuw account (zie hierboven) was voor mij een ‘eye-opener’ om dit ook met mijn SHNS account te gaan doen. Het is tenslotte mijn insta, mijn beeld, mijn passie, mijn regels. Ik wilde mijn art directors kant ook laten zien, mijn kunst kant, mijn liefde voor esthetiek. Ik wilde een mooi account, met rust en mooi mode beeld, mooie looks, statement op mijn manier.

Als ik nu naar mijn account kijk, word ik weer blij en heb ik weer zin om mooie beelden en content te maken. En daar doe ik het voor! Soms moet je even terug naar de basis om te zien wat mooi en leuk is.

Sommige meiden posten de raarste en meest intieme foto’s om meer likes te vergaren.

Tot mijn grote verbazing, leverde mijn nieuwe insteek vrijwel geen meer likes of volgers op. Maar dat boeit me tegenwoordig niet meer. Ik heb de rust gevonden. Ik zie zoveel rotzooi voorbij komen. Meiden die de raarste foto’s plaatsen om maar veel likes te krijgen, how low can you go? Hoe kwetsbaar moet je jezelf maken om te scoren? Of meiden die opeens like programma’s aan hebben staan en daardoor midden in de nacht de meeste gekke dingen liken. Dit omdat ze daardoor likes te krijgen op hun eigen foto’s . Nee, daar doe ik niet aan mee.

Ik pas me niet aan wat de anderen doen. Ik ben en blijf mezelf, dan maar met veel minder volgers dan die ‘nieuwelingen’ die je links en rechts inhalen. Waarom stop je niet gewoon? Zou misschien wel een vraag zijn die je kan stellen. Ja, het is en blijft ‘part of the game’.  Anders had ik mijn instagram accounts al lang de prullenbak ingegooid.

Het gaat alleen maar om kijkcijfer-kanonnen en het gaat helaas niet meer om inhoud

Want hoe je het ook went of keert volgers op instagram, zeggen tegenwoordig meer dan inhoud. Ik vergelijk het met steeds dezelfde koppen op tv, dezelfde gezichten op de covers of catwalks. Waarom geven we soms niet iemand anders een kans? Waarom wil iedereen hetzelfde? Het gaat alleen maar om kijkcijfer-kanonnen en het gaat helaas niet meer om inhoud. Het gaat om de tactiek erachter, de timing, de hashtags en de aan de achterkant groepen die elkaar flink supporten om te kunnen groeien. Mijn dierbare Instagram, waar ik vroeger zo blij van werd is een groot spel geworden

Stiekem hoop ik dat het algoritme weer wordt aangepast. Dat mijn volgers gewoon weer de foto’s op tijdsvolgorde voorbij zien komen in plaats van dat ze alleen maar de grootste zien. Zou dat ooit nog gebeuren?

Ik spreek mijzelf weer even toe en denk terug aan vroeger : “Wees jezelf en niet Calimero”. Vergelijk jezelf niet met andere en wees vooral niet jaloers op anderen. Zo ben je toch nooit geweest Edith? Nee inderdaad, ik weet wel beter. Ik ga de moordende concurrentiestrijd niet aan. Het is namelijk een gelopen race, een race waar niemand blij van wordt. Ik ga Instagram weer gebruiken waar het ooit voor bedoeld was. Instagram is een uitlaatklep waar ik laat zien dat stijl niet met een maat te maken heeft en dat schoonheid geen leeftijd kent! 

Edith Dohmen
Edith Dohmen

Edith (40) is styling coach/adviseur, woont samen met Andre in Den Haag en schrijft voor StyeHasNoSize. Haar passie is mode, haar motto is fashion = fun en ze vindt dat elke vrouw het recht heeft om er goed uit te zien. Oh en ik probeer iedere gelegenheid aan te grijpen om een reisje te maken en de wereld te zien!

2 Reacties

Reageer ook

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

  1. Ik blijf instagram ook lastig vinden. En ja, ik wil ook de chronologie terug! Het aantal volgers is wat mij betreft ook totaal geen graadmeter voor de kwaliteit van wat je te zien krijgt. Ik ken veel (reis)bloggers met mooie accounts die maar mondjesmaat groeien en andere accounts met tig volgers waarvan je denkt: mwah. Zelf vind ik ook dat ik hele mooie foto’s plaats, maar aan de 2.000 kom ik nog steeds niet.
    Ik heb even bij jou gekeken trouwens. Een mooi account inderdaad! Mooi weergegeven zo met steeds 3 beelden in dezelfde stijl. Heel veel succes ermee!
    O ja, wat ik ook nog zeggen wilde: de link vanaf het instagram-icoontje rechtsboven op de site hier werkt niet meer. Dat ‘moeten’ jullie even aanpassen.